Kod ICD-10: O92.5.0

Kod O92.5.0 to Brak pokarmu

Kod ICD-10 O92.5.0 oznacza brak pokarmu u matki karmiącej piersią. Termin ten dotyczy sytuacji, w której laktacja nie została zainicjowana lub ustała po porodzie, a u matki nie pojawia się lub zanika produkcja mleka. Kod ten stosuje się przede wszystkim w kontekście opieki poporodowej nad kobietami, które zgłaszają niemożność karmienia piersią z przyczyn związanych z wytwarzaniem pokarmu.

Wskazania do stosowania kodu

Kod O92.5.0 należy stosować w następujących sytuacjach klinicznych:

• Brak mleka u matki po porodzie, zarówno wkrótce po urodzeniu dziecka, jak i w późniejszych tygodniach okresu laktacyjnego.
• Częściowy lub całkowity zanik laktacji, niezwiązany z innymi chorobami matki lub dziecka.
• Wskazanie do konsultacji laktacyjnej lub do rozpoczęcia działań farmakologicznych stymulujących laktację.
• Przygotowanie do włączenia mieszanki sztucznej, w sytuacji gdy wsparcie laktacyjne nie przynosi efektu.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie braku pokarmu opiera się przede wszystkim na wsparciu niefarmakologicznym, jednak w wybranych przypadkach włącza się również leczenie farmakologiczne:

• Podstawowe postępowanie: wspomaganie laktacji poprzez regularne przystawianie dziecka, konsultacje laktacyjne, techniki stymulacji piersi.
• Leki galaktogogiczne (stymulujące laktację):
  • Domperidon (zarejestrowany off-label) – antagonista receptora dopaminergicznego, zwiększa wydzielanie prolaktyny.
  • Metoklopramid (stosowanie krótkotrwałe, ostrożnie) – podobny mechanizm działania do domperidonu.
• Leki ziołowe i preparaty naturalne (np. kozieradka lekarska, ostropest plamisty) – brak jednoznacznych dowodów na skuteczność.
• Wsparcie dietetyczne i psychologiczne w celu eliminowania czynników stresowych i wspierania ogólnego stanu zdrowia.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod O92.5.0 jest istotnym narzędziem w dokumentacji medycznej w okresie poporodowym. Umożliwia identyfikację i klasyfikację problemów z laktacją u kobiet po porodzie oraz stanowi podstawę do wdrażania odpowiednich interwencji terapeutycznych i specjalistycznych konsultacji. Rozpoznanie to ułatwia prowadzenie przejrzystej dokumentacji pacjentki, umożliwia ścisłą współpracę z położnymi, doradcami laktacyjnymi oraz ułatwia właściwe rozliczenie świadczeń medycznych.