Kod ICD-10: Q71.0

Kod Q71.0 to Wrodzony całkowity brak kończyny górnej (kończyn górnych)

Kod ICD-10 Q71.0 opisuje wrodzony całkowity brak kończyny górnej (lub kończyn górnych), czyli agenezję, w której jedna lub obie kończyny górne nie rozwinęły się w okresie płodowym. Jest to poważna wada rozwojowa, klasyfikowana w grupie wrodzonych deformacji układu mięśniowo-szkieletowego.

Wskazania do stosowania kodu

• Dokumentowanie rozpoznania prenatalnego lub postnatalnego u niemowląt, dzieci i dorosłych z całkowitym brakiem kończyny górnej (jednej lub obu).

• Ewidencja medyczna w poradniach specjalistycznych (ortopedycznych, genetycznych, rehabilitacyjnych) oraz w procesie orzekania o niepełnosprawności.

• Wskazanie do wdrożenia indywidualnej rehabilitacji, dopasowania zaopatrzenia ortopedycznego oraz wsparcia psychologicznego.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Q71.0 nie jest jednostką wymagającą leczenia farmakologicznego przyczynowego, gdyż wada ma charakter strukturalny i jest nieodwracalna. Farmakoterapia stosowana jest głównie objawowo, w zależności od występujących dolegliwości współistniejących:

• Leki przeciwbólowe (np. paracetamol, NLPZ) – przy bólu fantomowym (bóle kończyny nieobecnej) lub innych powikłaniach.

• Leki przeciwdrgawkowe lub antydepresyjne (np. gabapentyna, amitryptylina) – w trudniejszych przypadkach bólu fantomowego.

Podstawą leczenia jest zaopatrzenie ortopedyczne oraz rehabilitacja i wsparcie psychologiczne.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod Q71.0 należy stosować do precyzyjnej dokumentacji wrodzonego całkowitego braku kończyny górnej. Pozwala to na:

• Właściwą klasyfikację i rejestrację wad rozwojowych u danego pacjenta, co jest istotne zarówno w procesie diagnostycznym, jak i terapeutycznym.

• Planowanie opieki interdyscyplinarnej (ortopeda, protetyk, rehabilitant, psycholog).

• Umożliwienie odpowiedniego skierowania pacjenta na zaopatrzenie protetyczne, wsparcie w procesie uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, a także objęcie kompleksową opieką.

Dzięki właściwemu stosowaniu tego kodu lekarz zapewnia pacjentowi optymalną ścieżkę diagnostyczno-terapeutyczną i dokumentuje przypadek zgodnie z obowiązującymi standardami.