Kod ICD-10: D59.0

Kod D59.0 to Polekowa niedokrwistość autoimmunohemolityczna

D59.0 jest kodem ICD-10 oznaczającym stan kliniczny, w którym pod wpływem działania leków dochodzi do rozwoju niedokrwistości autoimmunohemolitycznej. Schorzenie to polega na destrukcji erytrocytów poprzez mechanizmy immunologiczne aktywowane przez czynniki farmakologiczne, prowadząc do niedokrwistości hemolitycznej. Zrozumienie i prawidłowe zakodowanie tego stanu ma znaczenie dla dalszego postępowania terapeutycznego oraz monitorowania działań niepożądanych leków.

Wskazania do stosowania kodu

Kod D59.0 powinien być używany w przypadku rozpoznania autoimmunohemolitycznej niedokrwistości rozwijającej się w następstwie działania leków. Najczęstsze sytuacje to:

  • Pojawienie się objawów niedokrwistości hemolitycznej po ekspozycji na określony lek
  • Stwierdzenie we krwi dodatnich testów immunologicznych (test Coombsa dodatni)
  • Wykluczenie innych przyczyn hemolizy, w szczególności wrodzonych i wtórnych (np. zakażenia, choroby autoimmunologiczne niezwiązane z lekami)
  • Ustalenie związku czasowego pomiędzy podaniem leku a wystąpieniem objawów

Najczęściej dotyczy to pacjentów otrzymujących takie leki jak antybiotyki (szczególnie penicyliny i cefalosporyny), leki przeciwmalaryczne, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), czy leki przeciwnowotworowe.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Postępowanie terapeutyczne polega przede wszystkim na odstawieniu leku wywołującego reakcję immunohemolityczną. Dodatkowo, zależnie od ciężkości objawów oraz reakcji immunologicznej, stosuje się:

  • Glikokortykosteroidy – jako leczenie pierwszego rzutu, np. prednizon
  • Leki immunosupresyjne – w przypadkach opornych na steroidoterapię, np. azatiopryna, cyklofosfamid
  • Transfuzje koncentratu krwinek czerwonych – przy ciężkiej niedokrwistości zagrażającej życiu (po indywidualnej ocenie ryzyka i korzyści)
  • Plazmafereza – w wyjątkowych, ciężkich przypadkach
  • Leczenie wspomagające (witaminy, kwas foliowy, nawodnienie, monitorowanie funkcji nerek)

Kluczowe jest także monitorowanie parametrów morfologii krwi, poziomu retikulocytów, LDH i bilirubiny oraz testu Coombsa.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

D59.0 jest ważnym kodem dla lekarza, ponieważ pozwala na właściwe zidentyfikowanie i udokumentowanie polekowych powikłań hematologicznych. Pozwala to na prawidłową ocenę bezpieczeństwa farmakoterapii i umożliwia zastosowanie adekwatnego leczenia. Jednocześnie jest podstawą do działań farmakovigilancji i raportowania niepożądanych działań leków. Użycie tego kodu sygnalizuje konieczność dokładnej analizy historii farmakologicznej pacjenta oraz ścisłej współpracy z farmakologiem klinicznym.

Wyszukiwarka ICD-10

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl