Kod ICD-10: D17.6

Kod D17.6 to Tłuszczak powrózka nasiennego

Kod D17.6 zgodnie z klasyfikacją ICD-10 odnosi się do rozpoznania łagodnego nowotworu tkanki tłuszczowej (tłuszczaka) zlokalizowanego w powrózku nasiennym. Jest to jedna z podkategorii guzów tłuszczowych występujących w obrębie męskich narządów płciowych, zazwyczaj u dorosłych, choć może również pojawiać się u dzieci.

Wskazania do stosowania kodu

Kod D17.6 należy stosować, gdy u pacjenta zostanie zdiagnozowany tłuszczak ograniczony do powrózka nasiennego, nie wykazujący cech złośliwości i potwierdzony na podstawie badań obrazowych i/lub histopatologicznych. Kod używany jest:

• Przy diagnostyce guza w obrębie moszny wywodzącego się z powrózka nasiennego, bez podejrzenia nowotworu złośliwego.
• W sytuacjach planowania leczenia operacyjnego (wycięcie zmiany) oraz dalszej obserwacji.
• W dokumentacji medycznej niezbędnej dla rozliczeń z płatnikiem (NFZ), w celu różnicowania z nowotworami złośliwymi tej okolicy.
• Przy kwalifikacji pacjenta do dalszej diagnostyki np. USG moszny, MRI lub biopsji.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie tłuszczaka powrózka nasiennego (D17.6) ma najczęściej charakter chirurgiczny. Farmakoterapia nie jest standardem w leczeniu tego schorzenia, ale w wybranych sytuacjach stosuje się leczenie wspomagające:

• Leczenie operacyjne: Wycięcie tłuszczaka wraz z częścią powrózka nasiennego, zwykle w ramach chirurgii jednego dnia.
• Antybiotyki o szerokim spektrum – stosowane profilaktycznie okołooperacyjnie w razie ryzyka zakażenia.
• Leki przeciwbólowe (paracetamol, NLPZ) – stosowane po zabiegu w celu łagodzenia bólu.
• Leki przeciwzakrzepowe – w przypadku długotrwałego unieruchomienia po operacji.

Nie stosuje się chemioterapii ani radioterapii, ponieważ tłuszczak jest zmianą łagodną.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod D17.6 umożliwia jednoznaczną identyfikację oraz spójne dokumentowanie przypadków tłuszczaka powrózka nasiennego w dokumentacji medycznej. Jego użycie pozwala na precyzyjne planowanie leczenia chirurgicznego, ułatwia prowadzenie statystyk i rozliczeń z NFZ, a także pozwala na łatwiejszą identyfikację pacjentów wymagających dalszej kontroli onkologicznej i urologicznej. Pozwala również na odróżnienie tej łagodnej zmiany od innych, potencjalnie złośliwych procesów w tej okolicy, takich jak guzy zarodkowe jąder czy rhabdomyosarcoma.