Kod ICD-10: B37.0

Kod B37.0 to Zapalenie jamy ustnej wywołane przez Candida

Kod B37.0 według klasyfikacji ICD-10 odnosi się do rozpoznania grzybiczego zapalenia jamy ustnej (kandydozy jamy ustnej) spowodowanego infekcją drożdżakami z rodzaju Candida. Najczęstszym patogenem jest Candida albicans. Kod ten znajduje zastosowanie zarówno w podstawowej, jak i specjalistycznej dokumentacji medycznej w przypadku rozpoznania tej jednostki chorobowej.

Wskazania do stosowania kodu

B37.0 stosuje się w sytuacjach, gdy u pacjenta stwierdzane są objawy kandydozy jamy ustnej, takie jak:

• białe naloty na błonie śluzowej jamy ustnej, języka, policzków, dziąseł lub podniebienia
• pieczenie, ból, zaczerwienienie jamy ustnej
• trudności w połykaniu
• ból języka (glossodynia)
• suchość w ustach

Kod ten używany jest przede wszystkim u osób z osłabioną odpornością (np. noworodki, osoby starsze, pacjenci z HIV/AIDS, po transplantacjach, leczeni immunosupresyjnie, z cukrzycą lub przyjmujący przewlekle antybiotyki lub steroidy).

Typowe leki stosowane w leczeniu

Podstawą leczenia kandydozy jamy ustnej są leki przeciwgrzybicze o działaniu miejscowym lub ogólnoustrojowym. Najczęściej stosuje się:

• nystatynę (zawiesina do płukania jamy ustnej)
• klofymatynę, mikonazol (żel lub tabletki do ssania)
• flukonazol (preparaty doustne) – szczególnie w przypadku rozległych/niepoddających się leczeniu zmian lub u pacjentów immunoniekompetentnych
• itrakonazol, ketokonazol – w wybranych przypadkach opornych

Dodatkowo należy rozważyć leczenie chorób współistniejących oraz modyfikację czynników ryzyka (higiena jamy ustnej, dieta, ograniczenie stosowania antybiotyków/steroidów, kontrola glikemii).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

B37.0 to istotny kod w codziennej praktyce lekarza, pozwalający na jednoznaczne zdefiniowanie i dokumentowanie grzybiczego zapalenia jamy ustnej wywołanego przez Candida. Jego prawidłowe użycie umożliwia nie tylko prawidłowe rozliczenie świadczeń zdrowotnych, ale także podsumowanie statystyk dotyczących zapadalności na tę jednostkę chorobową, co jest szczególnie ważne w populacjach zagrożonych immunosupresją. Prawidłowa identyfikacja i wdrożenie odpowiedniej farmakoterapii prowadzi do szybszego ustąpienia objawów, zapobiegania powikłaniom oraz optymalizacji opieki nad pacjentem.