Kod ICD-10: N91.1

Kod N91.1 to Wtórny brak miesiączki

Kod N91.1 według klasyfikacji ICD-10 oznacza wtórny brak miesiączki.
Termin ten odnosi się do sytuacji, w której kobieta, która wcześniej miała regularne miesiączki,
przestaje miesiączkować przez okres co najmniej 3 miesięcy (jeśli wcześniej cykle były regularne)
lub 6 miesięcy (jeśli cykle były nieregularne), pod warunkiem, że wykluczono ciążę i menopauzę.

Wskazania do stosowania kodu

• Stosuje się ten kod u pacjentek, które przestały miesiączkować wtórnie,
  czyli po okresie wcześniejszego prawidłowego krwawienia miesiączkowego.

• Wykluczenie innych przyczyn braku miesiączki takich jak:

  • ciąża
  • menopauza
  • operacje ginekologiczne
  • terapie hormonalne

• Kod stosuje się w diagnostyce i monitorowaniu zaburzeń miesiączkowania
  związanych z chorobami podwzgórza, przysadki, jajników oraz czynnikami ogólnoustrojowymi.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Terapia zależy od przyczyny wtórnego braku miesiączki. Stosowane są m.in.:

  • Leki hormonalne (np. estrogeny, gestageny, pochodne progesteronu, złożone doustne środki antykoncepcyjne)
  • Leki stymulujące owulację (np. klomifen, letrozol) – w przypadku zespołów jajników policystycznych lub innych przyczyn anowulacji
  • Leczenie farmakologiczne hiperprolaktynemii (np. bromokryptyna, kabergolina)
  • Leczenie chorób towarzyszących (np. niedoczynność tarczycy: lewotyroksyna; choroba Addisona: steroidoterapia)

• Suplementacja witamin, zmiana stylu życia oraz leczenie pierwotnych chorób metabolicznych
  i psychogennych może być również ważnym elementem terapii.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod N91.1 – wtórny brak miesiączki – jest istotnym narzędziem w codziennej praktyce lekarskiej,
szczególnie w ginekologii, endokrynologii i medycynie rodzinnej. Pomaga w ewidencji, statystyce medycznej,
kwalifikacji do leczenia i monitorowaniu postępów terapeutycznych. Ułatwia również komunikację między specjalistami,
a także zapewnia precyzyjne rozliczanie świadczeń medycznych. Wskazuje na potrzebę szeroko zakrojonej diagnostyki
i współpracy interdyscyplinarnej w celu ustalenia i leczenia przyczyny zaburzeń cyklu miesiączkowego.