Kod ICD-10: K25.2

Kod K25.2 to Ostry wrzód żołądka z krwotokiem i perforacją

Kod ICD-10 K25.2 klasyfikuje przypadki ostrego wrzodu żołądka, które jednocześnie przebiegają z krwotokiem oraz perforacją ściany żołądka. Ten kod jest stosowany w praktyce klinicznej do precyzyjnej dokumentacji pacjentów, u których zdiagnozowano obu powikłania w przebiegu wrzodu żołądka, co ma kluczowe znaczenie dla wyboru postępowania terapeutycznego i rozliczeń z płatnikiem.

Wskazania do stosowania kodu

Kod K25.2 stosuje się, gdy u pacjenta występuje równocześnie ostry wrzód żołądka z ewidentnymi objawami krwawienia (np. fusowate wymioty, smoliste stolce) oraz przebicie ściany żołądka z objawami ostrego brzucha (np. silny, nagły ból, objawy otrzewnowe, wolny gaz pod kopułą przepony w RTG). Kodowanie tym symbolem wymaga potwierdzenia obu powikłań diagnostyką laboratoryjną, obrazową oraz endoskopową.

• Ostre krwawienie z wrzodu żołądka (objawy: spadek Hb, tachykardia, hipotonia)
• Perforacja ściany żołądka (objawy ostrego zapalenia otrzewnej)
• Sytuacje wymagające pilnej interwencji chirurgicznej

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie pacjenta z rozpoznaniem K25.2 wymaga kompleksowego postępowania. Terapia farmakologiczna ma charakter wspomagający do pilnej interwencji chirurgicznej.

• Inhibitory pompy protonowej (IPP, np. omeprazol, pantoprazol) – dożylne, duże dawki w celu redukcji wydzielania kwasu żołądkowego
• Płyny i preparaty krwiopochodne – uzupełnienie objętości i leczenie wstrząsu krwotocznego
• Antybiotyki szerokospektralne – profilaktyka zakażeń i sepsy
• Środki przeciwbólowe (unikać NLPZ!) – łagodzenie silnego bólu, głównie opioidy
• Leki modyfikujące hemostazę – w razie konieczności wsparcia krzepnięcia
• Leczenie przyczynowe (eradykacja H. pylori, jeśli obecna – docelowo po stabilizacji)

Pierwszoplanowe jest leczenie chirurgiczne – farmakoterapia nie zastąpi interwencji zabiegowej u pacjenta z perforacją żołądka!

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

K25.2 jest kodem o bardzo dużym znaczeniu klinicznym – identyfikuje pacjentów w stanie zagrożenia życia, wymagających natychmiastowej diagnostyki i leczenia interdyscyplinarnego (chirurg, gastroenterolog, anestezjolog). Prawidłowe zastosowanie kodu jest istotne dla właściwego udokumentowania ciężkości stanu, rozliczenia świadczeń i wyboru adekwatnych procedur. Pomaga też w analizach epidemiologicznych i jakościowych.

• Ułatwia szybką identyfikację pacjentów w stanie nagłym
• Podkreśla potrzebę pilnej opieki chirurgicznej
• Wspomaga prawidłowe prowadzenie dokumentacji medycznej
• Jest niezbędny przy rozliczeniach z NFZ i ewidencjonowaniu przyczyn hospitalizacji