Kod ICD-10: D75.2

Kod D75.2 to Nadpłytkowość samoistna

Kod D75.2 według klasyfikacji ICD-10 odpowiada rozpoznaniu nadpłytkowości samoistnej (Essential thrombocythemia, ET). Jest to przewlekła choroba mieloproliferacyjna, charakteryzująca się trwałym zwiększeniem liczby płytek krwi (trombocytów) bez uchwytnej przyczyny wtórnej. Choroba może prowadzić zarówno do powikłań zakrzepowo-zatorowych, jak i krwotocznych.

Wskazania do stosowania kodu

Kod D75.2 stosuje się u pacjentów, u których stwierdza się:

• trwałe podwyższenie liczby płytek krwi > 450 000/μl,
• brak stwierdzonej wtórnej przyczyny nadpłytkowości (np. niedobór żelaza, stany zapalne, nowotwory, splenektomia),
• cechy nadmiernej proliferacji megakariocytarnej w szpiku,
• obecność charakterystycznych mutacji somatycznych (np. JAK2 V617F, CALR, MPL – w większości przypadków),
• objawy kliniczne związane z nadpłytkowością – skłonność do zakrzepów/krwawień, mikrokrążeniowe (np. bóle głowy, parestezje, zaburzenia widzenia).

Kod należy stosować po wykluczeniu wtórnych przyczyn trombocytozy i na podstawie obrazu klinicznego oraz badań laboratoryjnych.

Typowe leki stosowane w leczeniu

W leczeniu nadpłytkowości samoistnej stosuje się leki mające na celu zarówno redukcję liczby płytek krwi, jak i zmniejszenie ryzyka zdarzeń zakrzepowo-zatorowych.

• Hydroksymocznik – lek cytoredukcyjny pierwszego wyboru u pacjentów wysokiego ryzyka,
• Interferon alfa – szczególnie u młodszych pacjentów i/lub w ciąży,
• Anagrelid – alternatywa u chorych nietolerujących innych cytostatyków,
• Kwas acetylosalicylowy (ASA w małej dawce) – stosowany w profilaktyce przeciwzakrzepowej (jeśli brak przeciwwskazań do leczenia przeciwpłytkowego),
• Flebotomia – rzadziej, głównie w przypadkach nasilonej nadkrwistości współistniejącej z nadpłytkowością,
• Ruxolitinib – selektywny inhibitor JAK stosowany w wybranych przypadkach.

O wyborze leczenia decyduje całkowite ryzyko powikłań zakrzepowo-krwotocznych, wiek i obecność mutacji genetycznych.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod D75.2 pozwala na jednoznaczną identyfikację nadpłytkowości samoistnej jako przewlekłej choroby mieloproliferacyjnej o istotnych konsekwencjach klinicznych. Jego stosowanie ma znaczenie dla:

• prowadzenia racjonalnej diagnostyki różnicowej trombocytozy,
• właściwego monitorowania pacjentów pod kątem powikłań zakrzepowo-krwotocznych,
• rozpoczęcia lub modyfikacji leczenia cytoredukcyjnego i przeciwzakrzepowego,
• poprawnego dokumentowania choroby w systemach szpitalnych,
• raportowania, rozliczania świadczeń zdrowotnych oraz prowadzenia statystyk.

Rozpoznanie pod tym kodem wymaga regularnej kontroli hematologicznej oraz indywidualizacji leczenia.