Kod ICD-10: E00.9.0

Kod E00.9.0 to Kretynizm endemiczny BNO (bez dodatkowego określenia)

Kod E00.9.0 w klasyfikacji ICD-10 odnosi się do jednostki chorobowej określonej jako kretynizm endemiczny bez dodatkowego określenia (BNO). Jest to ciężkie, przewlekłe zaburzenie rozwojowe, powstające w wyniku wrodzonego niedoboru jodu lub ciężkiej wady funkcji tarczycy (wrodzonej niedoczynności tarczycy), na obszarach endemicznych. Kod ten stosuje się w sytuacjach, gdy kretynizm endemiczny jest rozpoznany, lecz brak jest bliższego określenia jego podtypu.

Wskazania do stosowania kodu

Kod E00.9.0 używany jest, gdy rozpoznano kretynizm endemiczny — zaburzenie charakteryzujące się niedorozwojem fizycznym i intelektualnym, będące skutkiem długotrwałego niedoboru jodu u matki i/lub dziecka w okresie płodowym lub okołoporodowym. Kod stosuje się w przypadkach, gdy:

• Brak jest dodatkowych informacji pozwalających na jednoznaczne przypisanie przypadku do konkretnego podtypu kretynizmu (np. neurologicznego, mieszanej postaci itp.).
• Pacjent pochodzi z regionów endemicznych niedoboru jodu, gdzie schorzenie występuje częściej.
• Występują typowe objawy – niedorozwój umysłowy, wzrostu, deformacje szkieletowe, głuchota oraz inne skutki niewyrównanej niedoczynności tarczycy u dzieci.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Hormony tarczycy (L-tyroksyna): podstawowy lek stosowany w terapii substytucyjnej niedoczynności tarczycy oraz w leczeniu skutków kretynizmu;
• Preparaty jodu: wskazane zwłaszcza w profilaktyce oraz w uzupełnianiu niedoboru jodu;
• Wspomagająco — leczenie rehabilitacyjne oraz psychologiczne, ukierunkowane na złagodzenie objawów rozwoju psychoruchowego;
• W przypadkach nieodwracalnych zmian leczenie może być wyłącznie objawowe.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod E00.9.0 jest ważnym narzędziem do precyzyjnego rozpoznania i ewidencji przypadków kretynizmu endemicznego o nieokreślonym typie. Umożliwia lekarzowi:

• Właściwe zakwalifikowanie pacjenta w dokumentacji medycznej i statystyce zachorowań,
• Dobór odpowiedniego leczenia substytucyjnego hormonalnego oraz wdrożenie profilaktyki jodowej w regionach endemicznych,
• Zwrócenie szczególnej uwagi na profilaktykę niedoboru jodu w populacji ogólnej, a zwłaszcza u kobiet w ciąży.

Kod ten powinien być stosowany przez lekarzy, gdy nie uda się szczegółowo określić rodzaju kretynizmu endemicznego, a pojawią się typowe objawy i pochodzenie choroby jest związane z obszarem endemicznego niedoboru jodu.