Kod ICD-10: M18.3.0.0

Kod M18.3.0.0 to Jednostronna artroza pierwszego stawu nadgarstkowo-śródręcznego (stawu kciuka)

Kod ICD-10 M18.3.0.0 służy do klasyfikacji i dokumentowania przypadków jednostronnej artrozy pierwszego stawu nadgarstkowo-śródręcznego, zwanej także rizartrozą lub artrozą stawu kciuka. Kod ten precyzuje, że zmiany zwyrodnieniowe dotyczą wyłącznie jednej ręki.

Wskazania do stosowania kodu

Kod M18.3.0.0 używany jest w przypadku pacjentów zgłaszających ból kciuka, sztywność, ograniczenie ruchomości oraz osłabienie chwytu w obrębie jednej ręki. Stosuje się go w sytuacjach, gdy obraz kliniczny oraz badania obrazowe (np. RTG) potwierdzają obecność zmian degeneracyjnych w pierwszym stawie nadgarstkowo-śródręcznym. Kod ten wykorzystywany jest również do dokumentowania rozpoznania w procesie orzeczniczym, rehabilitacyjnym czy kwalifikacji do ewentualnych zabiegów operacyjnych.

• Bóle lokalizujące się u nasady kciuka jednej dłoni
• Zniekształcenie i pogrubienie stawu kciuka
• Postępująca utrata sprawności manualnej
• Zdiagnozowane jednostronne zmiany w RTG

Typowe leki stosowane w leczeniu

Terapia jednostronnej artrozy stawu kciuka ma na celu łagodzenie objawów i spowolnienie postępu choroby. W leczeniu farmakologicznym najczęściej stosuje się:

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – doustne lub miejscowe (np. ibuprofen, diklofenak, ketoprofen)
• Leki przeciwbólowe (np. paracetamol)
• Chondroprotekcyjne suplementy diety (glukozamina, chondroityna – skuteczność umiarkowana)
• Iniekcje dostawowe z preparatami kwasu hialuronowego lub glikokortykosteroidów w przypadku znacznego nasilenia dolegliwości
• Lokalnie stosowane maści i żele przeciwbólowe i przeciwzapalne

W leczeniu wspomagającym zaleca się również zaopatrzenie ortopedyczne (ortezy) i fizjoterapię.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod M18.3.0.0 pozwala na precyzyjne określenie jednostronnej postaci artrozy stawu kciuka. Ułatwia to prowadzenie dokumentacji medycznej, optymalizowanie ścieżki diagnostyczno-terapeutycznej oraz dobór odpowiedniej terapii. Kod ten jest niezbędny w rozliczeniach z NFZ, w orzecznictwie, a także przy kwalifikowaniu pacjenta do zabiegów ortopedycznych oraz planowaniu rehabilitacji. Jego zastosowanie pomaga również w przekazywaniu jednoznacznej informacji o rozpoznaniu innym członkom zespołu medycznego.