Kod ICD-10: F52.0

Kod F52.0 to Brak lub utrata potrzeb seksualnych

Kod F52.0 według klasyfikacji ICD-10 oznacza Brak lub utratę potrzeb seksualnych (Hypoactive sexual desire disorder). To zaburzenie polega na istotnie obniżonym lub całkowitym braku zainteresowania sferą seksualną, którego nie można wyjaśnić innymi schorzeniami psychicznymi, zaburzeniami hormonalnymi, przyjmowaniem leków ani problemami w relacji partnerskiej. Diagnoza dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn.

Wskazania do stosowania kodu

• Utrzymujący się brak lub istotna utrata potrzeb seksualnych, nieadekwatna do wieku i etapu rozwojowego pacjenta.

• Trudności lub niemożność inicjowania aktywności seksualnej przez dłuższy czas, która powoduje dyskomfort lub frustrację.

• Brak przyjemności lub satysfakcji z aktywności seksualnej mimo braku fizycznych przyczyn (choroby, stany hormonalne).

• Wykluczenie przyczyn związanych z innymi zaburzeniami psychicznymi (np. depresja) oraz skutkami ubocznymi farmakoterapii czy uzależnieniami.

• Rozpoznanie u pacjentów, którzy z powodu braku zainteresowania seksualnością zgłaszają trudności emocjonalne lub w relacjach partnerskich.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie F52.0 rzadko opiera się wyłącznie na farmakoterapii. Najczęściej stosuje się podejście wielopłaszczyznowe obejmujące psychoterapię, psychoedukację oraz leczenie ewentualnych współistniejących zaburzeń. Jednak w określonych wskazaniach można rozważyć:

• Hormonalna terapia zastępcza – szczególnie u kobiet w okresie menopauzalnym (estrogeny, testosteron) lub mężczyzn z hipogonadyzmem (testosteron).

• Bupropion (lek przeciwdepresyjny; poprawia libido, zwłaszcza u osób z wtórnym obniżeniem popędu seksualnego w przebiegu leczenia SSRI).

• Flibanseryna (u kobiet przed menopauzą z rozpoznanym HSDD; działanie ośrodkowe na neuroprzekaźniki).

• Leki poprawiające ogólny stan psychiczny (np. ziołowe preparaty adaptogenne) – w wybranych przypadkach.

Farmakoterapia powinna być stosowana po wykluczeniu przeciwskazań i zawsze w połączeniu z interwencjami psychologicznymi.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F52.0 jest kluczowym narzędziem diagnostycznym dla lekarza psychiatry, seksuologa oraz lekarzy rodzinnych w sytuacjach, gdy pacjent prezentuje długotrwały brak lub utratę potrzeb seksualnych, która negatywnie wpływa na jego jakość życia. Pozwala on na kwalifikację pacjenta do odpowiednich interwencji terapeutycznych i daje podstawę do wdrożenia diagnostyki różnicowej (wykluczenie innych chorób somatycznych, endokrynologicznych czy farmakogennego podłoża problemów). Zapewnia także możliwość kodowania problemu dla celów statystycznych, poradni specjalistycznych oraz rozliczeń z NFZ.

Właściwa identyfikacja i leczenie zaburzeń oznaczonych F52.0 przyczyniają się do poprawy relacji partnerskich, dobrostanu psychicznego oraz jakości życia pacjentów.