Kod ICD-10: I43.1*0

Kod I43.1 to Amyloidoza [skrobiawica] serca (E85.–†)

Kod ICD-10 I43.1 dotyczy amyloidozy serca, czyli gromadzenia się złogów amyloidu (patologicznego białka) w mięśniu sercowym. Amyloidoza serca zazwyczaj jest manifestacją uogólnionej skrobiawicy (E85.–), ale kod ten stosuje się w szczególności w sytuacji, gdy objawy dotyczą głównie lub wyłącznie serca.

Wskazania do stosowania kodu

Kod I43.1 należy użyć, gdy u pacjenta stwierdzono kliniczne objawy nabytej lub dziedzicznej amyloidozy serca. Typowe wskazania obejmują:

• Pogarszająca się niewydolność serca przy niestandardowym przebiegu kardiomiopatii
• Stwierdzenie złogów amyloidu w badaniu histopatologicznym lub obrazowym (np. MRI, scyntygrafia)
• Nietypowy przerost ścian serca, zaburzenia przewodnictwa

Kod ten jest stosowany zarówno w przypadku amyloidozy AL (związanej z gammopatią monoklonalną), jak i amyloidozy transtyretynowej (ATTR), zarówno dziedzicznej, jak i starczej postaci.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie amyloidozy serca zależy od jej typu. Do najczęstszych grup stosowanych leków zaliczamy:

• Leczenie przyczynowe:
  • Doustne inhibitory dojrzewania amyloidu (np. tafamidis w ATTR-CM),
  • Leki modulujące produkcję amyloidu (np. patisiran, inotersen dla amyloidozy transtyretynowej),
  • Leczenie hematologiczne: leki chemioterapeutyczne, przeciwciała monoklonalne (np. bortezomib, daratumumab dla AL-amyloidozy).
• Leczenie objawowe:
  • Diuretyki (torasemid, furosemid) dla redukcji obciążenia płynowego,
  • Ostrożnie stosowane beta-blokery i ACE-inhibitory (z ograniczeniami),
  • Leki przeciwarytmiczne przy zaburzeniach rytmu.

W przypadkach opornych rozważa się przeszczepienie serca oraz terapię wspomagającą.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod I43.1 pozwala na precyzyjne zaklasyfikowanie kardiomiopatii wywołanej odkładaniem amyloidu. Użycie tego kodu ma kluczowe znaczenie dla diagnostyki różnicowej niewydolności serca o nietypowym przebiegu, wdrożenia odpowiedniej ścieżki terapeutycznej, w tym terapii przyczynowej, oraz dla prowadzenia dokładnej sprawozdawczości epidemiologicznej i finansowania świadczeń. Pozwala to uniknąć pomyłek diagnostycznych oraz opóźnień w rozpoznaniu skrobiawicy serca, które mają istotny wpływ na rokowanie chorego.