Kod ICD-10: G45.3

Kod G45.3 to Przemijające objawy ślepoty

Kod G45.3 w klasyfikacji ICD-10 odnosi się do schorzenia opisywanego jako przemijające objawy ślepoty (amaurosis fugax). Jest to stan charakteryzujący się przejściową, nagłą utratą widzenia w jednym lub obu oczach, trwającą zazwyczaj od kilku sekund do kilku minut, rzadko dłużej niż godzinę. Objawy ustępują samoistnie i nie pozostawiają trwałych uszkodzeń wzroku.

Wskazania do stosowania kodu

Kod G45.3 stosuje się w przypadkach występowania przejściowej ślepoty, kiedy objawy ustępują całkowicie w krótkim czasie. Najczęstsze przyczyny to:

• Przemijające niedokrwienie siatkówki wskutek zatorów lub zakrzepów, często na tle miażdżycy tętnic szyjnych
• Zaburzenia krążenia mózgowego (np. przejściowe ataki niedokrwienne – TIA)
• Czasem objaw u pacjentów z migreną oczną
• Przejściowe zaburzenia naczyniowe w przebiegu innych chorób ogólnych (np. nadciśnienie, cukrzyca, zaburzenia rytmu serca)

Kod G45.3 wskazany jest przede wszystkim w sytuacji, gdy utrata wzroku ma charakter przejściowy i można wykluczyć inne przyczyny (np. urazowe, okulistyczne, zapalne).

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leki przeciwpłytkowe (np. aspiryna, klopidogrel) – najczęściej stosowane w profilaktyce wtórnej u pacjentów z ryzykiem zakrzepowo-zatorowym.
• Leki przeciwzakrzepowe (antagoniści witaminy K, nowe doustne antykoagulanty) – w przypadku istniejących wskazań, np. migotanie przedsionków.
• Statyny – w celu stabilizacji blaszki miażdżycowej.
• Leczenie schorzeń podstawowych takich jak:
  • Regulacja nadciśnienia tętniczego (ACEI, sartany, beta-blokery, antagonistów wapnia)
  • Leczenie cukrzycy (insulina, doustne leki hipoglikemizujące)

W przypadkach, gdy przemijająca ślepota wiąże się z patologią tętnic szyjnych, zaleca się kwalifikację do leczenia chirurgicznego (endarterektomia) lub interwencji wewnątrznaczyniowej, zgodnie z wytycznymi neurologicznymi i naczyniowymi.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod G45.3 pełni kluczową rolę w procesie diagnostycznym i terapeutycznym pacjenta, u którego wystąpiły przejściowe zaburzenia widzenia o podejrzewanym tle naczyniowym. Prawidłowa identyfikacja i zakodowanie tego rozpoznania umożliwia wdrożenie odpowiednich procedur diagnostycznych, ocenę ryzyka udaru mózgu oraz zastosowanie właściwej profilaktyki farmakologicznej i zabiegowej. Dzięki temu lekarz może skuteczniej zapobiegać powikłaniom neurologicznym oraz prowadzić pacjenta w kierunku szybkiej interwencji specjalistycznej.