Kod ICD-10: N76.4.0

Kod N76.4.0 to Czyrak sromu

Kod N76.4.0 w klasyfikacji ICD-10 odnosi się do jednostki chorobowej, jaką jest czyrak sromu (czyli ostre, ropne zapalenie mieszka włosowego i otaczających tkanek tego obszaru). Schorzenie to dotyczy najczęściej kobiet w wieku rozrodczym, choć może wystąpić w każdej grupie wiekowej. Charakterystyczne jest głębokie, bolesne i często powikłane zakażenie, które może prowadzić do miejscowych powikłań lub, rzadko, rozsiewu poprzez krew.

Wskazania do stosowania kodu

• Rozpoznanie ropnego, bolesnego guzka na sromie z zaczerwienieniem, obrzękiem i tendencją do tworzenia się przetok lub ropnia.

• Typowa etiologia bakteryjna (najczęściej Staphylococcus aureus), szczególnie u osób z obniżoną odpornością, cukrzycą czy niewłaściwą higieną okolic intymnych.

• Występowanie pojedynczych lub mnogich zmian, zwłaszcza w tzw. okolicy predysponowanej do powstania zmian gronkowcowych.

• Ocena różnicowa z innymi zmianami sromu: torbiel, zapalenie gruczołu Bartholina, nowotwory.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Antybiotyki miejscowe – mupirocyna lub kwas fusydowy, szczególnie w początkowej fazie schorzenia.

• Antybiotyki ogólne (np. cefalosporyny I generacji, klindamycyna lub kotrimoksazol) w przypadku ropnia, nawracających czyraków, objawów ogólnych lub zagrożenia rozsiewem.

• Środki przeciwbólowe i przeciwzapalne (np. paracetamol, ibuprofen), jeśli występuje ból.

• Postępowanie chirurgiczne – nacięcie i drenaż ropnia, jeśli doszło do jego powstania.

• Leczenie wspomagające – dezynfekujące nasiadówki, dbałość o higienę.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod N76.4.0 umożliwia precyzyjne sklasyfikowanie i dokumentowanie przypadków czyraka sromu, co ułatwia zarówno wdrożenie optymalnej terapii, jak i wymianę informacji między specjalistami różnych dziedzin (lekarz rodzinny, ginekolog, dermatolog, chirurg). Pozwala również na monitorowanie epidemiologii tych zakażeń. Codzienne stosowanie tego kodu usprawnia proces leczenia, pozwala na prawidłowe rozliczenia z płatnikiem oraz sprzyja identyfikacji pacjentów z grup ryzyka na potrzeby działań profilaktycznych.