Kod ICD-10: K67.3*

Kod K67.3* to Gruźlicze zapalenie otrzewnej (A18.3†)

Kod ICD-10 K67.3* służy do oznaczania przypadków gruźliczego zapalenia otrzewnej, będącego powikłaniem zakażenia Mycobacterium tuberculosis, które obejmuje błonę otrzewnową. Jest to kod z gwiazdką (manifestacja), który wymaga też wskazania kodu przyczyny (w tym przypadku A18.3† – Gruźlica otrzewnej). Kod ten jest używany w dokumentacji medycznej, statystyce oraz do rozliczeń z płatnikiem za leczenie przypadków gruźlicy zlokalizowanej w obrębie jamy brzusznej.

Wskazania do stosowania kodu

Kod K67.3* stosuje się u pacjentów, u których rozpoznano gruźlicze zapalenie otrzewnej. Choroba ta objawia się najczęściej:

• przewlekłym bólem brzucha
• wodobrzuszem
• stanami podgorączkowymi
• spadkiem masy ciała
• osłabieniem
• niejasnymi objawami dyspeptycznymi (nudności, wymioty, brak apetytu)

Rozpoznanie wsparte jest badaniem płynu puchlinowego, obrazowaniem (USG, TK), laparoskopią diagnostyczną oraz potwierdzeniem mikrobiologicznym obecności Mycobacterium tuberculosis w płynie lub wycinku otrzewnej.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Podstawą leczenia gruźliczego zapalenia otrzewnej jest chemioterapia przeciwprątkowa – stosowana zgodnie z zaleceniami dotyczącymi leczenia gruźlicy pozapłucnej. Najczęściej obejmuje:

• Izoniazyd
• Rifampicyna
• Pirazynamid
• Etambutol

Leczenie standardowe trwa zwykle 6-9 miesięcy, z fazą intensywną obejmującą cztery leki przez pierwsze dwa miesiące, a następnie fazą kontynuacji przez kolejne 4-7 miesięcy (izoniazyd i rifampicyna).

W niektórych przypadkach do leczenia dodaje się leki wspomagające (np. preparaty witaminowe, środki przeciwbólowe) oraz wykonuje się ewakuację płynu z jamy otrzewnej w celu poprawy komfortu pacjenta.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod K67.3* ma kluczowe znaczenie przy rozpoznawaniu, dokumentowaniu oraz prowadzeniu leczenia gruźliczego zapalenia otrzewnej. Pozwala jednoznacznie określić jednostkę chorobową wymagającą wielomiesięcznego, celowanego leczenia przeciwprątkowego oraz monitorowania powikłań. Prawidłowe zastosowanie kodu ma znaczenie w pracy każdego lekarza, szczególnie internisty, gastrologa, chirurga i lekarza chorób zakaźnych, umożliwiając prowadzenie pacjenta zgodnie z wytycznymi i egzekwowanie odpowiedniego finansowania świadczenia.