Kod ICD-10: I51.5.0.0

Kod I51.5.0.0 to kardioskleroza starcza

Kod I51.5.0.0 według klasyfikacji ICD-10 oznacza kardiosklerozę starczą, czyli patologiczny rozrost włóknistej tkanki łącznej w mięśniu sercowym, który jest następstwem starzenia się serca. Stan ten prowadzi stopniowo do upośledzenia funkcji skurczowej i rozkurczowej serca, a często również do rozwoju przewlekłej niewydolności serca. Rozpoznanie opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym, obrazowaniu serca (np. ECHO serca), jak i wykluczeniu innych przyczyn kardiomiopatii.

Wskazania do stosowania kodu

Kod I51.5.0.0 stosuje się w przypadku osób w podeszłym wieku, u których rozwinęły się przewlekłe, starcze zmiany w obrębie mięśnia sercowego, prowadzące do kardiomiopatii i niewydolności serca. Szczególne znaczenie ma ten kod:

• Przy dokumentowaniu chorób serca u seniorów, zwłaszcza gdy występuje przewlekła niewydolność serca o złożonej etiologii
• Gdy nie występują wyraźne typowe ogniska pozawałowe, a zmiany mają charakter rozlany, wieloogniskowy, starczy
• Do celów statystycznych, rozliczeniowych i epidemiologicznych w populacji geriatrycznej

Typowe leki stosowane w leczeniu

Terapia kardiosklerozy starczej jest ukierunkowana na leczenie przewlekłej niewydolności serca oraz poprawę jakości życia pacjenta. Stosuje się m.in.:

• Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACEI) – np. peryndopryl, ramipryl, lisinopryl
• Antagoniści receptora angiotensyny II (ARBs) – np. losartan, walsartan (jeśli ACEI są nietolerowane)
• Beta-adrenolityki – np. bisoprolol, karwedilol, metoprolol
• Antagoniści aldosteronu – np. spironolakton, eplerenon
• Diuretyki – stosowane w celu redukcji objawów przeciążenia płynami (furosemid, torasemid)
• Preparaty poprawiające przemianę materii kardiomiocytów (np. trimetazydyna) – rzadziej, wspomagająco
• Statyny, leki hipolipemizujące – w przypadku współistniejących zaburzeń lipidowych

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod I51.5.0.0 jest niezwykle przydatny w praktyce lekarza rodzinnego, internisty, geriatry czy kardiologa. Dzięki niemu można precyzyjnie zaklasyfikować niewydolność serca i kardiomiopatię o charakterze starczym, co ułatwia zarówno dobór leczenia jak i dalszą diagnostykę. Kod ten pomaga również w statystykach medycznych, ocenie rozpowszechnienia chorób serca u osób starszych, a także w dokumentacji i rozliczeniach z płatnikiem (NFZ).