Kod ICD-10: K14.2

Kod K14.2 to Zapalenie języka pośrodkowe romboidalne

Kod K14.2 zgodnie z klasyfikacją ICD-10 odnosi się do zapalenia języka pośrodkowego romboidalnego (mediana rhomboid glossitis). Jest to przewlekła, zwykle niebolesna zmiana zapalna występująca w środkowej części grzbietu języka, mająca charakterystyczny romboidalny lub owalny kształt. Choroba ta częściej dotyka osoby dorosłe i często związana jest z obecnością grzybicy jamy ustnej, szczególnie zakażenia wywołanego przez Candida albicans.

Wskazania do stosowania kodu

Kod K14.2 stosuje się w sytuacjach, gdy u pacjenta obserwuje się typową zmianę na grzbietowej powierzchni języka w linii pośrodkowej – nieowłosioną, lekko wyniosłą, o czerwonym lub różowym zabarwieniu, mającą kształt rombu lub owalu. Kod ten jest używany w:

• Diagnostyce różnicowej przewlekłych zmian zapalnych języka, podejrzeniu grzybicy jamy ustnej.
• Ocena stanów przedrakowych języka (zmiana nie jest typowym stanem przedrakowym, ale wymaga kontroli).
• Prowadzeniu dokumentacji u pacjentów immunosupresyjnych oraz z czynnikami ryzyka infekcji Candida.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie zapalenia języka pośrodkowego romboidalnego skupia się głównie na eliminacji infekcji grzybiczej, jeśli jest obecna. Najczęściej stosowanymi lekami są:

• Leki przeciwgrzybicze miejscowe (np. nystatyna w zawiesinie, mikonazol w żelu).
• Leki przeciwgrzybicze ogólnoustrojowe (np. flukonazol, itrakonazol), jeśli leczenie miejscowe okazuje się nieskuteczne lub zmiany mają charakter nawrotowy.
• Rzadziej stosuje się leki przeciwbakteryjne przy współistniejących infekcjach bakteryjnych.
• Wskazane jest również rozważenie eliminacji czynników sprzyjających kandydozie, takich jak palenie tytoniu, zaburzenia glikemii, niewłaściwa higiena jamy ustnej.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod K14.2 ułatwia jednoznaczną identyfikację oraz klasyfikację przewlekłych, charakterystycznych zmian zapalnych w obrębie języka, co pozwala na:

• Prawidłowe prowadzenie dokumentacji medycznej oraz kodowanie przypadków medycznych zgodnie z wymogami NFZ i standardami międzynarodowymi.
• Ułatwienie wyboru adekwatnego leczenia i monitorowanie skuteczności terapii, szczególnie w populacjach o zwiększonym ryzyku grzybic.
• Skierowanie uwagi na możliwość występowania współistniejących zaburzeń odporności i chorób ogólnoustrojowych u pacjentów ze zmianami w jamie ustnej.
• Dokładną komunikację między specjalistami (lekarz rodzinny, stomatolog, laryngolog) oraz przy sporządzaniu skierowań i opisów klinicznych.