Kod ICD-10: N91.2.0

Kod N91.2.0 to Brak miesiączki BNO

Kod ICD-10 N91.2.0 odnosi się do jednostki chorobowej określanej jako brak miesiączki BNO (bez nadmiernego określenia, nieokreślona etiologia). Zastosowanie tego kodu jest wskazane w sytuacjach, gdy u pacjentki stwierdza się wtórny brak miesiączki, a przyczyna kliniczna lub patogeneza nie została jak dotąd ustalona. Obejmuje przypadki, gdy nie jest możliwe dokładniejsze zaklasyfikowanie objawu na podstawie wywiadu, badań laboratoryjnych lub obrazowych.

Wskazania do stosowania kodu

Kod N91.2.0 stosuje się w praktyce lekarskiej w następujących sytuacjach:

• Brak miesiączki u pacjentki przez okres powyżej 3 miesięcy (w przypadkach wtórnego braku miesiączki).
• Kiedy przyczyna amenorrhei nie została ustalona i brak jest specyficznych przesłanek do przypisania bardziej szczegółowego kodu ICD-10.
• W diagnostyce różnicowej, zanim zostaną wykluczone najczęstsze przyczyny, takie jak ciąża, zespół policystycznych jajników, hiperprolaktynemia, dysfunkcje osi podwzgórze-przysadka-jajnik.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie przy braku miesiączki BNO jest ukierunkowane na przyczynę, jeśli zostanie ona zidentyfikowana. W fazie stosowania tego kodu zwykle nie wprowadza się leczenia przyczynowego, lecz symptomatyczne lub obserwacyjne. Po wstępnej diagnostyce i identyfikacji potencjalnych zaburzeń mogą być stosowane m.in.:

• Preparaty hormonalne (estrogeny, progestageny, doustne środki antykoncepcyjne), gdy brak przeciwwskazań i po wykluczeniu chorób organicznych.
• Leki stymulujące owulację (np. klomifen), jeśli po dalszej diagnostyce stwierdza się zaburzenia osi przysadka-jajnik.
• Leczenie chorób podstawowych (np. leki obniżające poziom prolaktyny, jeżeli wykryta zostanie hiperprolaktynemia; tyroksyna w przypadku zaburzeń tarczycy).

Należy pamiętać, że wdrożenie leczenia powinno być poprzedzone wykluczeniem przyczyn fizjologicznych czy organicznych oraz zakończeniem procesu diagnostycznego.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod N91.2.0 jest użytecznym narzędziem w ewidencjonowaniu pacjentek zgłaszających się z brakiem miesiączki o niejasnej etiologii. Umożliwia sklasyfikowanie objawu w fazie diagnostyki i monitorowania postępów leczenia lub w sytuacjach, gdzie nie można przypisać bardziej szczegółowego rozpoznania. Kod ten ułatwia prowadzenie dokumentacji, ewidencjonowanie przypadków oraz dalsze planowanie diagnostyczno-terapeutyczne w ambulatoryjnej i szpitalnej praktyce ginekologicznej.