Kod ICD-10: F02.2*

Kod F02.2* to Otępienie w pląsawicy (chorobie Huntingtona) (G10†)

Kod ICD-10 F02.2* odnosi się do otępienia (demencji), które występuje w przebiegu pląsawicy Huntingtona (choroby Huntingtona, kod G10).
Choroba ta to dziedziczna, postępująca choroba neurodegeneracyjna układu nerwowego o charakterystycznych zaburzeniach ruchowych, poznawczych i behawioralnych.
F02.2* obejmuje te pacjentki i pacjentów z chorobą Huntingtona, u których rozwijają się objawy otępienia i zaburzenia funkcji poznawczych.

Wskazania do stosowania kodu

• Stosować u pacjentów diagnozowanych z pląsawicą Huntingtona (potwierdzoną klinicznie i/lub genetycznie), u których stwierdza się objawy otępienia.

• Objawy wskazujące na początkujące lub zaawansowane upośledzenie funkcji poznawczych (pamięć, uwaga, rozumowanie, zdolności planowania, wykonywanie zadań złożonych).

• W celu określenia stadium choroby i dostosowania odpowiedniej ścieżki terapeutycznej czy wsparcia socjalnego.

• Do kodowania w dokumentacji medycznej, przy orzecznictwie, planowaniu rehabilitacji oraz podczas konsultacji międzyspecjalistycznych.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie otępienia w chorobie Huntingtona ma charakter przede wszystkim objawowy i wspomagający, jako że nie ma skutecznego leczenia przyczynowego. W zależności od dominujących objawów mogą być stosowane:

• Leki neuroleptyczne (np. olanzapina, risperidon) – pomocne w kontroli objawów psychotycznych, agresji i zaburzeń zachowania.

• Inhibitory acetylocholinoesterazy (np. donepezil, rywastygmina) – czasami stosowane w terapii otępienia (skuteczność ograniczona i uzależniona od obrazu klinicznego).

• Leki przeciwdepresyjne (np. SSRI, trójpierścieniowe) – w leczeniu zaburzeń nastroju towarzyszących demencji.

• Tetrabenazyna – stosowana w celu łagodzenia ruchów mimowolnych (pląsawicy) i poprawy jakości życia.

• Leki wspomagające funkcje poznawcze — zalecane indywidualnie, zależnie od dominujących objawów oraz tolerancji.

Bardzo istotne jest również wieloaspektowe wsparcie niefarmakologiczne (psychoterapia, rehabilitacja, edukacja rodziny, wsparcie socjalne).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F02.2* pozwala jednoznacznie udokumentować współwystępowanie otępienia z pląsawicą Huntingtona, co ma kluczowe znaczenie dla:

• Prawidłowego udokumentowania stanu pacjenta w dokumentacji medycznej.

• Precyzyjnego planowania opieki wielospecjalistycznej – neurologicznej, psychiatrycznej, rehabilitacyjnej i socjalnej.

• Ułatwienia konsultacji specjalistycznych i koordynacji leczenia w zespole terapeutycznym.

• Dostosowania leczenia farmakologicznego i wsparcia pozafarmakologicznego do potrzeb osoby z chorobą Huntingtona i otępieniem.

• Umożliwia również uzyskanie odpowiedniego wsparcia socjalnego i orzecznictwa dla chorego i jego bliskich.

Kod F02.2* jest niezwykle pomocny dla każdego lekarza pracującego z pacjentami neurologicznymi i geriatrycznymi, służąc właściwej diagnostyce, terapii i dokumentacji klinicznej.