Kod ICD-10: M45.2

Kod M45.2 to Okolica szyi

Kod M45.2 według klasyfikacji ICD-10 dotyczy zmian w przebiegu zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (ZZSK, ankylosing spondylitis) obejmujących okolice szyi (kręgosłup szyjny). Kod ten określa precyzyjne umiejscowienie zmian chorobowych i ułatwia dokumentację oraz prowadzenie procesu terapeutycznego.

Wskazania do stosowania kodu

M45.2 stosuje się w sytuacjach, gdy u pacjenta rozpoznano objawy zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa z zajęciem odcinka szyjnego. Obejmuje on pacjentów wykazujących m.in. ból szyi, ograniczenie ruchomości, sztywność poranną, radiologiczne cechy zapalenia lub zesztywnienia odcinka szyjnego kręgosłupa. Kod wykorzystuje się do celów diagnostycznych, dokumentacyjnych i terapeutycznych oraz przy kwalifikacji pacjentów do świadczeń i programów lekowych.

• Podejrzenie lub rozpoznany ZZSK z objawami w odcinku szyjnym
• Ocena progresji choroby u osób ze znaną spondyloartropatią
• Wspomaganie komunikacji między różnymi specjalistami (reumatolog, neurolog, ortopeda)

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie obejmuje farmakoterapię i postępowanie niefarmakologiczne, mające na celu łagodzenie objawów i spowolnienie postępu choroby. W przypadku ZZSK z zajęciem odcinka szyjnego podstawowe grupy leków to:

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – podstawa terapii bólu i sztywności
• Leki modyfikujące przebieg choroby (LMPCh) – głównie w przypadkach z zajęciem stawów obwodowych
• Leki biologiczne (anty-TNF-alfa: adalimumab, etanercept, infliksymab) – gdy NLPZ są nieskuteczne lub występuje agresywna postać choroby
• Kortykosteroidy ogólnoustrojowe – stosowane rzadko, głównie w krótkotrwałych zaostrzeniach
• Leczenie miejscowe – iniekcje dostawowe lub bloki w przypadku nasilonych objawów miejscowych

Leczenie wspiera się także fizjoterapią oraz rehabilitacją.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod M45.2 umożliwia precyzyjną lokalizację zmian ZZSK w odcinku szyjnym kręgosłupa, co jest kluczowe dla odpowiedniego doboru metod leczenia oraz monitorowania postępu choroby. Ułatwia komunikację interdyscyplinarną, pozwala na dokładniejszą dokumentację medyczną oraz wsparcie w procesie refundacji i kwalifikacji do programów lekowych. Zastosowanie tego kodu pozwala również na lepszą ocenę epidemiologii i wyników badań populacyjnych dotyczących spondyloartropatii.