Kod ICD-10: T62.9

Kod T62.9 to Spożycie szkodliwej substancji jako pokarmu, nieokreślonej

Kod T62.9 według ICD-10 opisuje przypadki zatrucia szkodliwą substancją po jej spożyciu jako pokarm w sytuacji, gdy dokładna substancja odpowiedzialna za zatrucie nie została ustalona. Ten kod diagnozujący jest wykorzystywany do oznaczania klinicznych sytuacji, w których brak jest możliwości jednoznacznej identyfikacji toksycznego czynnika spośród kategorii substancji zawartych w żywności.

Wskazania do stosowania kodu

T62.9 wykorzystuje się, gdy:

• Pacjent zgłasza objawy zatrucia pokarmowego, a wstępna diagnostyka nie pozwala określić typu spożytej substancji toksycznej.
• Doszło do spożycia nieznanej lub nieoznaczonej substancji, która wywołała objawy zatrucia (np. podczas przyjmowania jedzenia niewiadomego pochodzenia, czy przypadkowego spożycia nieznanej substancji przez dzieci).
• Brak jest możliwości jednoznacznego przypisania objawów innemu, bardziej szczegółowemu kodowi zatrucia według ICD-10.

Kod ten jest także przydatny w przypadkach wymagających szybkiego działania klinicznego, zanim zostanie określony rodzaj substancji toksycznej.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie zatrucia określonego kodem T62.9 opiera się przede wszystkim na postępowaniu objawowym i wspomagającym, gdyż brak identyfikacji substancji toksycznej uniemożliwia zastosowanie swoistej terapii. Do najczęściej stosowanych leków i metod terapeutycznych zalicza się:

• Płukanie żołądka i podawanie węgla aktywowanego (jeżeli czas od spożycia jest krótki i stan pacjenta na to pozwala);
• Płynoterapia dożylna w celu nawodnienia i wsparcia funkcji nerek oraz usunięcia toksyn;
• Leki przeciwwymiotne (np. ondansetron, metoklopramid) przy nasilonych wymiotach;
• w razie zaburzeń wodno-elektrolitowych;
• Leki objawowe (przeciwbólowe, przeciwdrgawkowe, przeciwgorączkowe) zależnie od prezentowanych objawów;
• W leczeniu cięższych przypadków – leczenie na oddziale intensywnej terapii oraz monitorowanie funkcji życiowych.