Kod ICD-10: Q71.5

Kod Q71.5 to Wrodzone podłużne zniekształcenie zmniejszające kości łokciowej

Kod Q71.5 zgodny z klasyfikacją ICD-10 oznacza wrodzone podłużne zniekształcenie zmniejszające kości łokciowej (congenital longitudinal deficiency of ulna). Dotyczy on grupy wad rozwojowych kończyny górnej obecnych od urodzenia, gdzie występuje całkowity lub częściowy niedorozwój kości łokciowej. Może współwystępować z innymi zniekształceniami kości przedramienia oraz dłońmi promieniowymi lub innymi wadami struktur anatomicznych kończyny górnej.

Wskazania do stosowania kodu

• Rozpoznanie wrodzonego zniekształcenia kości łokciowej na podstawie badania klinicznego i obrazowego (RTG, USG).

• Dokumentacja medyczna noworodków, niemowląt lub dzieci zgłaszających się z zaburzeniami ruchomości kończyny górnej oraz obecnością deformacji przedramienia.

• Kwalifikacja do specjalistycznych konsultacji z zakresu ortopedii dziecięcej oraz planowania leczenia chirurgicznego lub rehabilitacyjnego.

• Wskazanie do kierowania na dalszą diagnostykę różnicową w zakresie wad wrodzonych kończyn.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leczenie farmakologiczne nie jest leczeniem przyczynowym tej wady, jednak stosowane mogą być:

  • Leki przeciwbólowe (paracetamol, ibuprofen) – używane doraźnie, zwłaszcza po zabiegach chirurgicznych lub podczas intensywnej rehabilitacji.

  • Leki przeciwzapalne – stosowane krótkoterminowo po operacjach lub w razie wtórnych stanów zapalnych tkanek okołostawowych.

  • Antybiotyki – profilaktycznie w okresie okołooperacyjnym, jeśli wykonuje się ingerencje chirurgiczne.

• Leczenie podstawowe ma charakter chirurgiczny, ortopedyczny oraz rehabilitacyjny i obejmuje także używanie ortez oraz specjalistycznych ćwiczeń usprawniających.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod Q71.5 ułatwia jednoznaczne sklasyfikowanie oraz dokumentację wrodzonych deformacji kości łokciowej, wspomagając proces kierowania pacjenta do odpowiedniego specjalisty oraz planowania długofalowej opieki. Pozwala na monitorowanie efektów leczenia, a także umożliwia prowadzenie statystyk epidemiologicznych oraz kwalifikację do leczenia w ramach dedykowanych programów medycznych lub ubezpieczeniowych. Wiedza o typowych metodach leczenia, w tym o ograniczonej roli farmakoterapii a przewadze terapii ortopedycznych i rehabilitacyjnych, jest kluczowa w procesie opieki nad pacjentem z tą rzadką, wrodzoną wadą.