Kod ICD-10: K22.7

Kod K22.7 to Przełyk Barretta

Kod ICD-10 K22.7 odnosi się do rozpoznania Przełyku Barretta (Barrett’s Esophagus). Jest to stan, w którym normlny nabłonek wielowarstwowy płaski dolnej części przełyku ulega zastąpieniu metaplastycznym nabłonkiem walcowatym (jelitowym), będącym odpowiedzią na przewlekłe działanie refluksu żołądkowo-przełykowego. Przełyk Barretta jest schorzeniem przednowotworowym, znacznie zwiększającym ryzyko rozwoju gruczolakoraka przełyku.

Wskazania do stosowania kodu

Kod K22.7 stosuje się w następujących sytuacjach klinicznych:

• Stwierdzenie podczas gastroskopii metaplazji nabłonkowej w dolnym odcinku przełyku, potwierdzonej histopatologicznie.
• Pacjenci z przewlekłą chorobą refluksową przełyku (GERD), u których występują cechy przebudowy nabłonka wykraczające poza linię Z.
• W przypadku monitorowania pacjentów z ryzykiem rozwoju dysplazji lub gruczolakoraka przełyku.
• Przełyk Barretta bez współistniejącej dysplazji lub z potwierdzoną dysplazją niskiego lub wysokiego stopnia.

Kod ten nie powinien być używany przy samym refluksie przełyku bez obecności zmian metaplastycznych, ani przy gruczolakoraku (stosuje się wtedy inne kody).

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie przełyku Barretta ma na celu hamowanie progresji zmian i objawowe leczenie refluksu. Wybór leków zależy od obecności objawów oraz ewentualnej stwierdzonej dysplazji. Typowe leki obejmują:

• Inhibitory pompy protonowej (IPP) – podstawowe leki hamujące wydzielanie kwasu żołądkowego (np. omeprazol, pantoprazol, esomeprazol, lansoprazol, dekslansoprazol).
• Antagoniści receptora H2 (rzadziej) – ranitydyna, famotydyna (wspomagająco).
• Leki zobojętniające kwas żołądkowy – jako wsparcie objawowe.
• W wybranych przypadkach – leki prokinetyczne (domperidon, itopryd) przy współistnieniu gastroparezy.

Dodatkowo, u pacjentów z dysplazją wysokiego stopnia lub rakiem wczesnym rozważane są endoskopowe metody ablacyjne (np. ablacja termiczna lub chemiczna) oraz ewentualnie chirurgiczne leczenie refluksu (fundoplikacja).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod K22.7 jest kluczowym narzędziem w identyfikacji i monitorowaniu pacjentów z przełykiem Barretta. Pozwala na wyodrębnienie grupy pacjentów wymagających regularnych kontroli endoskopowych z oceną histopatologiczną, celem wykrywania dysplazji wczesnych zmian nowotworowych. Pozwala także na uzasadnienie przewlekłej farmakoterapii IPP i planowania endoskopowych zabiegów interwencyjnych. Stosowanie tego kodu wiąże się również z możliwością uzyskania refundacji i prowadzenia sprawozdawczości w obrębie schorzeń przednowotworowych przewodu pokarmowego.

W praktyce stosowanie K22.7 ułatwia opiekę skoordynowaną i właściwe prowadzenie pacjenta z tego typu patologią, której wykrycie ma istotne znaczenie prognostyczne.