Kod ICD-10: B71.1.0

Kod B71.1.0 to Zakażenie tasiemcem psim

B71.1.0 to kod ICD-10, który określa zakażenie tasiemcem psim (Dipylidium caninum). Jest to pasożyt jelitowy, który najczęściej bytuje u psów i kotów, lecz może przypadkowo zainfekować człowieka – szczególnie dzieci, przez przypadkowe połknięcie zainfekowanej pchły. Infekcja u ludzi jest stosunkowo rzadka, ale należy ją brać pod uwagę w przypadku objawów ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza u dzieci.

Wskazania do stosowania kodu

• Stwierdzenie obecności proglotydów w stolcu (żywe fragmenty tasiemca mogą być widoczne gołym okiem lub potwierdzone mikroskopowo).

• Objawy ze strony przewodu pokarmowego: bóle brzucha, biegunka, nudności, utrata apetytu, niekiedy nieswoiste dyskomforty w jamie brzusznej.

• Podejrzenie lub potwierdzenie kontaktu z zainfekowanymi zwierzętami domowymi (psy/koty), szczególnie w przypadku dzieci mających objawy jelitowe.

• Diagnostyka różnicowa innych zakażeń pasożytniczych przewodu pokarmowego oraz rutynowe badanie kału na pasożyty.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Prazikwantel: lek pierwszego wyboru, stosowany w jednorazowej dawce ustalonej w zależności od masy ciała pacjenta.

• Niklosamid: alternatywa dla prazikwantelu, stosowany głównie wtedy, gdy prazikwantel jest niedostępny lub przeciwwskazany.

W leczeniu ważne jest również zwalczanie pcheł u zwierząt domowych oraz, w razie potrzeby, leczenie zwierząt zakażonych.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod B71.1.0 umożliwia precyzyjne zaklasyfikowanie zakażenia tasiemcem psim w dokumentacji medycznej. Identyfikacja tej parazytozy jest istotna zwłaszcza w diagnostyce dzieci z objawami dyspeptycznymi niewiadomego pochodzenia, w rodzinach posiadających psy/koty. Stosowanie odpowiednich leków pozwala na szybkie wyleczenie zakażenia, minimalizując powikłania. Kod jest przydatny w raportowaniu i analizie epidemiologicznej zachorowań na parazytozy jelitowe.