Kod ICD-10: F18.7.0.0

Kod F18.7.0.0 to zaburzenia osobowości i zachowania

Kod F18.7.0.0 w klasyfikacji ICD-10 oznacza zaburzenia osobowości i zachowania spowodowane używaniem innych środków halucynogennych. Obejmuje zmiany w osobowości oraz zaburzenia zachowania bezpośrednio powiązane z przewlekłym lub intensywnym używaniem substancji o działaniu halucynogennym, takich jak np. LSD, meskalina, psylocybina. Wskazanie tego kodu określa specyfikę zaburzeń wtórnych do działania tych środków.

Wskazania do stosowania kodu

• Rozpoznanie utrwalonych zmian w osobowości lub trwałych zaburzeń zachowania u osoby, u której potwierdzono przewlekłe lub intensywne zażywanie halucynogenów
• Wykluczenie zaburzeń osobowości powstałych na innym tle etiologicznym (np. organicznym, innymi substancjami psychoaktywnymi)
• Obecność objawów takich jak zmiany w zakresie afektu, motywacji, przesunięcia w hierarchii wartości, trudności w relacjach, dezinhibicja lub nadmierne wycofanie
• Pojawienie się powyższych objawów po okresie nadużywania środków halucynogennych

Kod stosuje się tylko w przypadkach, gdzie związek z używaniem substancji halucynogennych jest jasno udokumentowany lub wysoce prawdopodobny, a zmiany utrzymują się minimum kilka miesięcy po ustaniu używania substancji.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyki) — przy nasilonych objawach psychotycznych lub zachowaniach dezorganizujących
• Leki przeciwdepresyjne SSRI lub SNRI — w razie współistniejących zaburzeń afektywnych
• Leki normotymiczne (stabilizatory nastroju) — przy istotnych wahaniach nastroju
• W wyjątkowych przypadkach leki anksjolityczne (krótkotrwale, pod ścisłą kontrolą lekarza)
• Podstawę leczenia stanowią metody niefarmakologiczne (psychoterapia indywidualna, terapia grupowa, wsparcie środowiskowe)

Dobór leczenia powinien być indywidualizowany, a farmakoterapia często jest leczeniem wspomagającym.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F18.7.0.0 umożliwia precyzyjne sklasyfikowanie i udokumentowanie trwałych zaburzeń osobowości i zachowania w bezpośrednim następstwie używania halucynogenów. Pomaga w planowaniu kompleksowej opieki nad pacjentami z przewlekłymi skutkami działania tych substancji, umożliwia odpowiedni dobór leczenia farmakologicznego i psychoterapeutycznego oraz pozwala na lepszą współpracę interdyscyplinarną. Jest również przydatny w orzecznictwie i raportowaniu zdrowotnym, dzięki czemu zwiększa przejrzystość informacji medycznej w dokumentacji pacjenta.