Kod ICD-10: L67.8.0

Kod L67.8.0 to Łamliwość włosów

Kod L67.8.0 wg klasyfikacji ICD-10 określa łamliwość włosów, czyli stan charakteryzujący się nadmierną podatnością włosów na pękanie i rozdwajanie się. Problemy tego typu mogą być objawem zarówno czynników zewnętrznych, jak i zaburzeń ogólnoustrojowych. Kod ten ułatwia jednoznaczną identyfikację przypadków łamliwości włosów w dokumentacji medycznej, służy do celów statystycznych oraz zapewnia prawidłowe rozliczenia świadczeń.

Wskazania do stosowania kodu

• Zgłaszane przez pacjenta objawy łamliwości włosów, związane z nieprawidłową pielęgnacją, zabiegami fryzjerskimi, częstym stosowaniem wysokich temperatur, nieodpowiednimi kosmetykami czy mechanicznym uszkodzeniem włosa.

• Diagnostyka różnicowa łysienia – kod może być stosowany pomocniczo, gdy łamliwość włosów nie jest spowodowana pierwotnymi chorobami skóry głowy (np. łysienie plackowate) ani nie wynika bezpośrednio z chorób dermatologicznych.

• Monitorowanie efektów leczenia chorób ogólnoustrojowych (np. zaburzenia hormonalne, niedobory odżywcze, choroby metaboliczne), w których jednym z objawów jest osłabienie i łamliwość włosa.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Preparaty poprawiające strukturę włosa – suplementy diety zawierające biotynę, cynk, żelazo, witaminy z grupy B, kwas foliowy, aminokwasy siarkowe (cystyna, metionina), a także preparaty z wyciągami ze skrzypu lub pokrzywy.

• Leki miejscowe – ampułki, lotiony, szampony i maski regenerujące bogate w keratynę, pantenol, ekstrakty roślinne, ceramidy oraz inne składniki wzmacniające strukturę włosa.

• Leczenie chorób współistniejących – w przypadku stwierdzenia przyczyny ogólnoustrojowej, wskazane jest podjęcie leczenia choroby podstawowej, np. niedoczynności tarczycy czy niedokrwistości.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod L67.8.0 – Łamliwość włosów pozwala na precyzyjne oznaczenie w dokumentacji przypadków zaburzeń struktury włosa i ułatwia prowadzenie diagnostyki różnicowej. Jego stosowanie ma szczególne znaczenie w dermatologii, trychologii oraz medycynie rodzinnej. Pozwala na skuteczne monitorowanie postępów leczenia oraz sprawne przekazywanie informacji klinicznych pomiędzy specjalistami. Jednocześnie ułatwia dobór właściwego leczenia i środków farmakologicznych, zależnie od etiologii łamliwości włosów.