Kod ICD-10: K07.2

Kod K07.2 to Nieprawidłowości stosunku łuków zębowych

Kod ICD-10 K07.2 obejmuje jednostki chorobowe klasyfikowane jako nieprawidłowości stosunku łuków zębowych. Dotyczy to zaburzeń ułożenia lub wzajemnego dopasowania szczęki i żuchwy (okluzji), które nie mieszczą się w normie fizjologicznej. Klasycznym przykładem są wady zgryzu takie jak tyłozgryz, przodozgryz, zgryz krzyżowy czy otwarty. W ramach tego kodu diagnozowane są także zaburzenia relacji centralnej, które mogą mieć wpływ na funkcję narządu żucia, estetykę oraz ogólny stan zdrowia jamy ustnej.

Wskazania do stosowania kodu

• Każdy stwierdzony klinicznie przypadek nieprawidłowej relacji pomiędzy łukami zębowymi, niezależnie od etiologii.

• Diagnostyka i planowanie leczenia ortodontycznego oraz chirurgiczno-szczękowego.

• Dokumentacja do celów medycznych i refundacyjnych (NFZ, ubezpieczenia), kwalifikacja do leczenia specjalistycznego.

• Udokumentowanie powikłań wad okluzji, takich jak zaburzenia skroniowo-żuchwowe, przeciążenia zębów, ścieranie patologiczne zębów, trudności artykulacyjne.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie nieprawidłowości stosunku łuków zębowych jest z reguły postępowaniem nielekowym i obejmuje głównie leczenie ortodontyczne (aparaty zdejmowane lub stałe) oraz ewentualnie zabiegi chirurgiczno-szczękowe. Farmakoterapia ma tu marginalne znaczenie i stosowana jest wyłącznie objawowo, na przykład:

• Leki przeciwbólowe (np. paracetamol, ibuprofen) przy współistniejących dolegliwościach bólowych narządu żucia.

• Leki przeciwzapalne przy przewlekłych stanach zapalnych mięśni lub stawów skroniowo-żuchwowych, wtórnie do wady okluzji.

• Preparaty wapniowo-fluorkowe w przypadkach występującego ścierania zębów lub nadwrażliwości.

Główne leczenie polega na zastosowaniu aparatów ortodontycznych, szyn relaksacyjnych, a w wybranych przypadkach potrzebna jest interwencja chirurgiczna.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod K07.2 jest niezwykle istotny w praktyce stomatologicznej i ortodontycznej. Pozwala jednoznacznie zidentyfikować pacjentów z nieprawidłowościami w relacji łuków zębowych, umożliwiając wdrożenie adekwatnego leczenia ortodontycznego, protetycznego lub chirurgicznego. Umożliwia również prawidłowe udokumentowanie problemu w historii choroby oraz we wnioskach o refundację leczenia lub wycenę świadczeń. Pozwala na ścisłą współpracę z innymi specjalistami – laryngologiem, logopedą czy fizjoterapeutą szczękowo-twarzowym. Kod jest również użyteczny w raportowaniu epidemiologicznym oraz badaniach naukowych dotyczących wad zgryzu.