Kod ICD-10: M18.1.0.0

Kod M18.1.0.0 to Jednostronna obustawowa artroza kciuka

Kod ICD-10 M18.1.0.0 klasyfikuje jednostronną chorobę zwyrodnieniową stawu kciuka (artroza stawu nadgarstkowo-śródręcznego kciuka – tzw. rhizarthrosis) ograniczoną do jednej ręki. Jest podtypem choroby zwyrodnieniowej stawu kciuka, dotyczącym jedynie strony lewej lub prawej.

Wskazania do stosowania kodu

Kod M18.1.0.0 stosuje się u pacjentów z potwierdzonym rozpoznaniem:

• Silnego bólu kciuka po jednej stronie, szczególnie nasilającego się podczas ruchów chwytania
• Ograniczenia zakresu ruchomości stawu
• Widocznej deformacji stawu (poszerzony nasad stawu, czasem podwichnięcie)
• Zmian radiologicznych typowych dla artrozy (zwężenie szpary stawowej, osteofity, sklerotyzacja podchrzęstna na RTG)

Kod ten szczegółowo określa rozpoznanie jednostronnej postaci, co jest istotne przy kwalifikacji do leczenia zachowawczego, rehabilitacji lub zabiegów operacyjnych oraz analizy epidemiologicznej i rozliczenia zabiegów.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie jednostronnej artrozy kciuka jest najczęściej zachowawcze i obejmuje:

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) doustne i w postaci miejscowej (żele, maści): ibuprofen, diklofenak, ketoprofen
• Kortykosteroidy dostawowe – w przypadku zaostrzeń (np. triamcynolon, metyloprednizolon), podawane przez lekarza
• Preparaty wspomagające chrząstkę (glukozamina, chondroityna) – rzadziej
• Paracetamol jako lek przeciwbólowy, alternatywnie do NLPZ u osób z przeciwwskazaniami
• Ochronne ortezy kciuka (nie są lekiem, lecz istotnym uzupełnieniem leczenia farmakologicznego)

Sporadycznie, przy braku poprawy na leczeniu zachowawczym, można rozważać leczenie operacyjne, jednak nie należy ono do leków w rozumieniu terapeutycznym.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Używanie kodu M18.1.0.0 pozwala na precyzyjne określenie jednostronnych zmian zwyrodnieniowych stawu kciuka, umożliwia prowadzenie statystyk, właściwe kierowanie na rehabilitację, kwalifikowanie do zaopatrzenia ortopedycznego, a także wpływa na optymalizację rozliczeń świadczeń zdrowotnych. Dzięki temu kodowi lekarz może skutecznie dobrać strategię leczenia zachowawczego (farmakoterapia, zaopatrzenie ortopedyczne) oraz monitorować skuteczność interwencji.