Kod ICD-10: C75

Kod C75 to Nowotwór złośliwy innych gruczołów wydzielania wewnętrznego i struktur pokrewnych

Kod C75 w klasyfikacji ICD-10 oznacza nowotwory złośliwe gruczołów wydzielania wewnętrznego nieujęte w innych kategoriach oraz struktur do nich pokrewnych. Do tej grupy zaliczane są m.in. nowotwory grasicy, przytarczyc, szyszynki, przysadki mózgowej oraz innych struktur odpowiadających za homeostazę hormonalną.

Wskazania do stosowania kodu

Kod C75 stosuje się, gdy rozpoznano złośliwy nowotwór w obrębie gruczołów dokrewnych innych niż tarczyca (C73), nadnercza (C74) czy trzustka (C25). Kod ten wykorzystywany jest, gdy histopatologiczne lub kliniczne potwierdzenie dotyczy takich struktur jak przysadka, przytarczyce, grasica, szyszynka oraz ciała okołokomorowe.

• Diagnoza dokonana na podstawie badań obrazowych, histopatologicznych lub biochemicznych
• Stany kliniczne z objawami zespołów paraneoplastycznych
• Podejrzenie onkologiczne potwierdzone oceną specjalistyczną
• Planowanie leczenia wielospecjalistycznego

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie nowotworów złośliwych gruczołów wydzielania wewnętrznego jest zależne od lokalizacji, typu histologicznego i zaawansowania. Terapia jest często wielospecjalistyczna i może obejmować:

• Leki cytotoksyczne (chemioterapia) – stosowane m.in. w guzach grasicy, szyszynki lub przytarczyc
• Inhibitory czynności hormonalnej – jak analogi somatostatyny (oktreotyd, lanreotyd) w guzach przysadki
• Radioterapia – wykorzystywana w guzach nieoperacyjnych lub w leczeniu adjuwantowym
• Leczenie chirurgiczne – resekcja zmian pierwotnych, często podstawowy sposób leczenia
• Terapie celowane, immunoterapia – zależnie od wytycznych i profilu molekularnego

Wspomagająco stosuje się leki objawowe (przeciwbólowe, przeciwobrzękowe) oraz preparaty wyrównujące niedobory hormonalne powstałe na skutek usunięcia/upośledzenia funkcji gruczołu.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod C75 pozwala na precyzyjne sklasyfikowanie rzadkich, złośliwych nowotworów gruczołów dokrewnych oraz odpowiadających im struktur. jego zastosowanie sprzyja trafnej decyzji terapeutycznej, ułatwia prowadzenie dokumentacji onkologicznej oraz umożliwia właściwe raportowanie epidemiologiczne i rozliczanie świadczeń zdrowotnych. Opisany kod zaleca się stosować we współpracy z endokrynologiem, onkologiem oraz patomorfologiem, co poprawia jakość opieki nad pacjentem.