Kod ICD-10: T36.7

Kod T36.7 to Zatrucie antybiotykami przeciwgrzybiczymi stosowanymi ogólnoustrojowo

Kod T36.7 według klasyfikacji ICD-10 odnosi się do sytuacji zatrucia (intoksykacji) lekami zaliczanymi do antybiotyków przeciwgrzybiczych stosowanych ogólnoustrojowo. Zalicza się tutaj przypadki zarówno przypadkowego przedawkowania, jak i zatrucia zamierzonego lub terapeutycznego błędu. Kategorii tej nie należy stosować dla miejscowego stosowania leków przeciwgrzybiczych.

Wskazania do stosowania kodu

Kod T36.7 stosowany jest w przypadkach wystąpienia objawów toksycznych po lekach przeciwgrzybiczych stosowanych systemowo (np. dożylnie, doustnie), takich jak:

• przedawkowanie przypadkowe lub celowe środków przeciwgrzybiczych
• negatywne reakcje na interakcje lekowe zwiększające stężenie leku
• wadliwe dawkowanie przez personel medyczny
• pomyłki w aplikacji leku prowadzące do zatrucia ogólnoustrojowego

Kod nie obejmuje miejscowych reakcji niepożądanych ani alergicznych bez cech zatrucia. Jest on przydatny głównie w praktyce szpitalnej, na oddziałach toksykologicznych, SOR oraz w dokumentacji przypadków zatrucia do rejestrów i statystyk szpitalnych.

Typowe leki stosowane w leczeniu

W przypadku zatrucia wymienionymi lekami priorytetem jest odstawienie źródła zatrucia oraz wdrożenie leczenia objawowego. Same leki przeciwgrzybicze, które mogą być przyczyną zatrucia to głównie:

• Amfoterycyna B
• Flukonazol
• Worykonazol
• Itrakonazol
• Kaspofungina i inne echinokandyny

W przypadku zatrucia systemowego stosuje się:

• leczenie wspomagające (płynoterapia, monitorowanie funkcji nerek i wątroby)
• leczenie objawowe (stabilizacja funkcji życiowych, leczenie uszkodzenia narządów)
• brak swoistej odtrutki dla większości leków przeciwgrzybiczych – wyjątek mogą stanowić szczególne przypadki wg zaleceń toksykologicznych
• w niektórych przypadkach hemodializa (np. ciężkie zatrucia amfoterycyną B)

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod T36.7 jest istotny w szczególności dla lekarzy oddziałów szpitalnych, toksykologów, lekarzy SOR oraz specjalistów chorób zakaźnych. Pozwala on precyzyjnie identyfikować przypadki zatrucia systemowo działającymi lekami przeciwgrzybiczymi, co jest istotne zarówno w prowadzeniu dokumentacji medycznej, prawidłowej sprawozdawczości szpitalnej, jak i w monitorowaniu bezpieczeństwa farmakoterapii. Pozwala także na ocenę trendów epidemiologicznych dotyczących działań niepożądanych tej specyficznej grupy leków.