Kod ICD-10: I23.6

Kod I23.6 to Skrzeplina w przedsionku, uszku przedsionka i komorze jako powikłanie występujące w czasie ostrego zawału serca

Kod I23.6 należy do grupy kodów ICD-10 klasyfikujących powikłania zawału serca. Wskazuje on na obecność skrzepliny w przedsionku, uszku przedsionka lub komorze, które powstały jako bezpośrednie powikłania ostrego zawału mięśnia sercowego (OZMS). Kod ten służy do jednoznacznej identyfikacji stanu klinicznego, w którym zaburzenia hemodynamiczne i/lub staza krwi związane z zawałem prowadzą do formowania się wewnątrzsercowych skrzeplin.

Wskazania do stosowania kodu

Kod I23.6 stosowany jest w przypadku potwierdzenia tworzenia się skrzeplin w jamach serca w kontekście ostrego zawału serca, zarówno na podstawie badania echokardiograficznego, jak i w sytuacjach, gdy występują objawy kliniczne sugerujące taki proces (np. incydenty zatorowe odogniskowe, pogorszenie hemodynamiki, arytmie). Rozpoznanie to ma znaczenie w kontekście ryzyka zatorowości systemowej oraz dalszego postępowania przeciwzakrzepowego. Kodowanie I23.6 istotne jest w dokumentacji przebiegu hospitalizacji pacjentów powikłanych OZMS, a także w kompletowaniu dokumentacji do rozliczeń i analiz epidemiologicznych.

• Stwierdzona echokardiograficznie skrzeplina w przedsionkach, uszku lewego przedsionka lub komorze po przebytym OZW
• Zaburzenia kurczliwości ścian serca prowadzące do zalegania krwi
• Współistniejący zwiększony stan prozakrzepowy

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie skrzepliny wewnątrzsercowej jako powikłania OZMS obejmuje intensywną farmakoterapię przeciwzakrzepową. Wybór leku zależny jest od rozległości skrzepliny, ryzyka krwawienia oraz innych czynników współistniejących.

• Heparyny: niefrakcjonowana (UFH) lub drobnocząsteczkowe (LMWH) – stosowane szczególnie w fazie ostrej, w warunkach szpitalnych
• Antenagoniści witaminy K: warfaryna (monitorowanie INR)
• Nowe doustne antykoagulanty (NOAC): dabigatran, apiksaban, rywaroksaban – jako alternatywa w wybranych przypadkach (wciąż ograniczone dowody przy świeżych skrzeplinach po zawale)
• W wybranych sytuacjach przeciwpłytkowe – w ramach terapii skojarzonej

Ostateczna decyzja co do typu i schematu leczenia zawsze powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem współistniejących chorób i ryzyka powikłań krwotocznych.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod I23.6 umożliwia precyzyjną klasyfikację i dokumentację jednego z najgroźniejszych powikłań ostrego zawału serca, jakim jest tworzenie się skrzeplin wewnątrzsercowych. Prawidłowe rozpoznanie i zakodowanie tej jednostki ma kluczowe znaczenie dla bezpiecznego prowadzenia chorego, wdrożenia odpowiedniej farmakoterapii przeciwzakrzepowej oraz zapobieżenia groźnym powikłaniom, szczególnie zatorowości mózgowej i systemowej. Kod ten jest również istotny z punktu widzenia dalszego monitorowania, kwalifikacji do zabiegów oraz optymalizacji terapii wtórnej po zawale.