Kod ICD-10: M49.5*0

Kod M49.5*0 to Przerzutowe złamanie kręgu (C79.5†)

Kod ICD-10 M49.5*0 oznacza przerzutowe złamanie kręgu, czyli patologiczne złamanie kręgosłupa spowodowane przez przerzuty nowotworowe do kręgów. Współistniejący kod C79.5† określa obecność przerzutów nowotworowych w kościach i szpiku kostnym. Kod ten powinien być stosowany jako kod podporządkowany, w powiązaniu z kodem bazowym nowotworu złośliwego.

Wskazania do stosowania kodu

Kod M49.5*0 używa się u pacjentów, u których dochodzi do złamania kręgu w następstwie nacieku nowotworowego, potwierdzonego obrazowo lub/i histopatologicznie, gdy znane jest pierwotne lub wtórne nowotworowe ognisko kostne.

• Rozpoznane nowotwory złośliwe z przerzutami do kości – zwłaszcza rak piersi, prostaty, płuca, nerki.
• Obrazowe potwierdzenie patologicznego złamania kręgu (RTG, MRI, CT) z obecnością masy nowotworowej.
• Pacjenci z bólem kręgosłupa, u których podejrzewa się lub stwierdzono przerzuty nowotworowe do kręgów.
• Sytuacje kliniczne wymagające odróżnienia złamania osteoporotycznego od przerzutowego.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie przerzutowych złamań kręgów ma charakter wielospecjalistyczny (onkolog, ortopeda, radiolog, neurolog) i obejmuje zarówno leczenie przyczynowe, jak i objawowe:

• Leczenie przeciwnowotworowe: chemioterapia, hormonoterapia (np. tamoksyfen, analogi LHRH), immunoterapia, leczenie celowane.
• Leki przeciwbólowe: niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), opioidy (morfina, oksykodon).
• Bisfosfoniany lub denosumab – w celu zahamowania destrukcji kostnej i zmniejszenia ryzyka kolejnych złamań.
• Kortykosteroidy – w przypadku obrzęku rdzenia/ucisku.
• Leczenie miejscowe: radioterapia paliatywna, cementoplastyka, stabilizacja chirurgiczna złamanego kręgu.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod ICD-10 M49.5*0 odgrywa kluczową rolę w identyfikacji i dokumentacji patologicznych złamań kręgu w przebiegu nowotworów z przerzutami. Pomaga w kwalifikowaniu pacjenta do specjalistycznego leczenia przeciwnowotworowego, ortopedycznego i paliatywnego oraz pozwala na prawidłowe rozliczenie świadczeń medycznych. Jego zastosowanie ułatwia współpracę interdyscyplinarną i umożliwia planowanie zarówno doraźnej, jak i długoterminowej opieki nad pacjentem z zaawansowaną chorobą nowotworową.