Kod ICD-10: E52

Kod E52 to Niedobór niacyny [pelagra]

Kod E52 w klasyfikacji ICD-10 oznacza niedobór niacyny, znany również jako pelagra. Jest to zaburzenie wynikające z niewystarczającego spożycia lub zaburzeń wchłaniania witaminy B3 (niacyny) lub jej prekursora, tryptofanu. Przewlekły niedobór tej witaminy prowadzi do rozwoju charakterystycznych objawów zespołu “3D”: dermatitis (zapalenie skóry), diarrhoea (biegunka), dementia (otępienie), a w nieleczonych przypadkach – do zgonu.

Wskazania do stosowania kodu

Kod E52 stosuje się przy rozpoznaniu zespołu klinicznego wynikającego z niedoboru niacyny, w sytuacjach potwierdzonych badaniami klinicznymi lub laboratoryjnymi. Wskazania obejmują:

• Występowanie klasycznych objawów pelagry: zmiany skórne (zwłaszcza w miejscach narażonych na słońce), biegunki oraz zaburzenia neuropsychiczne.
• Stany niedożywienia (alkoholizm przewlekły, dieta uboga w białko lub kukurydzana), choroby przewodu pokarmowego (zespoły złego wchłaniania, przewlekła biegunka), oraz ciąża i laktacja.
• Zaburzenia metaboliczne prowadzące do obniżonej konwersji tryptofanu do niacyny (np. choroba Hartnupów).

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie polega na uzupełnieniu niedoboru niacyny oraz wyrównaniu innych potencjalnych deficytów witaminowo-mineralnych. W terapii stosuje się:

• Niacynę (kwas nikotynowy) lub nikotynamid (amidy kwasu nikotynowego) w formie doustnej, sporadycznie parenteralnej – typowa dawka terapeutyczna dla dorosłych to 300-500 mg/dobę, podzielone na dawki.
• Leczenie wspierające: preparaty wielowitaminowe, rehabilitację żywieniową, korektę innych niedoborów (witamina B2, B6, cynk).
• W określonych przypadkach leczenie towarzyszących powikłań (np. leków p/biegunkowych, leki stosowane w encefalopatii).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod E52 jest ważnym narzędziem diagnostyczno-epidemiologicznym, pozwalającym na identyfikację pacjentów z niedoborem niacyny oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia. Umożliwia monitorowanie skutków niedożywienia w populacji oraz usprawnia kierowanie pacjentów do specjalistycznej opieki żywieniowej lub gastrologicznej. Wczesna identyfikacja i suplementacja pozwalają na uniknięcie ciężkich powikłań neurologicznych i dermatologicznych, a także pełny powrót do zdrowia. Rozpoznanie tego kodu wymaga czujności klinicznej, zwłaszcza u osób z grup ryzyka.