Kod ICD-10: E44.0

Kod E44.0 to Niedożywienie białkowo-energetyczne, umiarkowane

Kod E44.0 według klasyfikacji ICD-10 odpowiada rozpoznaniu Niedożywienia białkowo-energetycznego, umiarkowanego. Wskazuje on na istotne, choć nie skrajnie ciężkie, niedobory zarówno białka, jak i energii w organizmie pacjenta, prowadzące do upośledzenia procesów fizjologicznych. Rozpoznanie to jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami przewlekłymi, onkologicznych, starszych lub niewydolnych metabolicznie.

Wskazania do stosowania kodu

Kod E44.0 stosowany jest, gdy u pacjenta stwierdza się objawy umiarkowanego niedożywienia białkowo-energetycznego, zwykle na podstawie:

• Utraty masy ciała przekraczającej 10% masy wyjściowej w okresie 3-6 miesięcy.
• Obniżonego wskaźnika BMI (Body Mass Index) – zwykle BMI 16–16.9 kg/m².
• Obniżenia poziomu albumin w surowicy (zwykle 2,8–3,5 g/dl), przy wykluczeniu zaburzeń wodno-elektrolitowych.
• Obecności objawów takich jak osłabienie siły mięśniowej, pogorszenie wydolności, niedokrwistość czy upośledzenie gojenia się ran.
• Zagrożenia wystąpieniem powikłań infekcyjnych lub pogorszeniem przebiegu choroby podstawowej na tle niedożywienia.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie niedożywienia białkowo-energetycznego opiera się głównie na interwencjach dietetycznych oraz na stosowaniu preparatów farmakologicznych mających na celu suplementację niedoborów:

• Specjalistyczne preparaty odżywcze (ONS – oral nutritional supplements), np. Nutridrink, Ensure.
• Parenteralne lub dojelitowe odżywianie w przypadku ciężkich przewlekłych chorób lub zaburzeń wchłaniania.
• Stosowanie aminokwasów, preparatów białkowych (np. albuminy, hydrolizaty białkowe).
• Witaminy i mikroelementy – suplementacja w zależności od stwierdzonych niedoborów.
• W uzasadnionych przypadkach: leki stymulujące łaknienie (np. megestrol, steroidy anaboliczne) – z zachowaniem ostrożności.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod E44.0 jest kluczowy dla lekarza jako narzędzie do identyfikacji i klasyfikacji stopnia niedożywienia w dokumentacji medycznej, co wpływa na dalsze prowadzenie terapii, kwalifikację do interwencji żywieniowej czy leczenia chorób współistniejących. Rzetelne rozpoznanie i raportowanie niedożywienia białkowo-energetycznego pozwala na monitorowanie postępów leczenia i efektywności stosowanych schematów terapeutycznych oraz formalizuje wskazania do refundacji specjalistycznych preparatów żywieniowych.