Kod ICD-10: O69.5.0

Kod O69.5.0 to Zakrzepica naczyń pępowinowych

Kod ICD-10 O69.5.0 oznacza zakrzepicę naczyń pępowinowych, czyli obecność skrzepów lub niedrożność naczyń krwionośnych (żyły lub tętnic) pępowiny u płodu podczas porodu. Jest to podtyp trudności podczas porodu wywołanych powikłaniami naczyniowymi pępowiny.

Wskazania do stosowania kodu

Kod O69.5.0 stosuje się w dokumentacji medycznej gdy podczas trwania porodu, lub na jego zakończenie, zostanie stwierdzona zakrzepica w obrębie naczyń pępowinowych – zarówno na podstawie obrazu klinicznego, jak i potwierdzenia położniczego lub histopatologicznego (badanie poporodowe łożyska i pępowiny).

• Nieprawidłowe tętno płodu
• Obniżone utlenowanie płodu
• Objawy zatorowości w obrębie pępowiny wykryte na USG Doppler
• Stwierdzenie zakrzepu podczas oceny poporodowej pępowiny
• Poród o niejasnej, nagłej dekceleracji tętna płodu

Rejestracja tego kodu jest istotna dla właściwego prowadzenia porodu, monitorowania ryzyka niedotlenienia płodu oraz dalszej diagnostyki okołoporodowej.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Zakrzepica naczyń pępowinowych rozpoznawana jest w trakcie porodu lub bezpośrednio po nim; brak jest leków pozwalających na leczenie tego stanu in utero. Interwencje są ukierunkowane na utrzymanie dobrostanu płodu i szybkie zakończenie porodu, jeśli wystąpią objawy zagrożenia.

• Brak leków rozpuszczających skrzepy dedykowanych terapii prenatalnej*
• Leczenie wspomagające – tlen dla rodzącej, monitorowanie CTG
• Decyzja o szybszym zakończeniu porodu (np. cięcie cesarskie), jeśli płód wykazuje objawy niedotlenienia
• Profilaktyczne leczenie przeciwzakrzepowe u matki – wyjątkowo, jeśli są inne wskazania (np. trombofilia)

*Stosowanie heparyny czy aspiryny jest rozważane wyłącznie profilaktycznie w innych wskazaniach, ale nie ma potwierdzonej skuteczności w leczeniu już powstałej zakrzepicy naczyń pępowinowych.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod O69.5.0 jest istotny w praktyce położniczej do dokumentowania szczególnych powikłań porodowych związanych ze stanem naczyń pępowinowych. Pozwala to na odpowiednią kwalifikację przypadku, umożliwia retrospektywną analizę przyczyn zaburzeń tętna płodu oraz ma znaczenie epidemiologiczne i medykolegalne.

Sporadycznie jego rozpoznanie wiąże się z koniecznością prowadzenia wnikliwszej diagnostyki w kierunku trombofilii u matki i może wymagać konsultacji hematologicznej w przypadku kolejnych ciąż.