Kod ICD-10: E73.1

Kod E73.1 to Wtórny niedobór laktazy

Kod E73.1 według klasyfikacji ICD-10 oznacza wtórny niedobór laktazy, czyli stan związany z obniżoną aktywnością enzymu laktazy, powstały wtórnie do innych chorób lub uszkodzenia nabłonka jelitowego. Od pierwotnej nietolerancji laktozy różni się tym, że przyczyna deficytu jest nabyta, a nie uwarunkowana genetycznie.

Wskazania do stosowania kodu

• Kod E73.1 stosuje się, gdy niedobór laktazy jest wynikiem przebytej infekcji przewodu pokarmowego (np. rotawirusy, salmonella), stanu zapalnego jelit (np. celiakia, nieswoiste zapalenia jelit), po resekcji jelita cienkiego, w przebiegu chorób alergicznych czy choroby Crohna.

• Charakterystyczne objawy kliniczne to wzdęcia, ból brzucha, biegunki, nadmierne oddawanie gazów po spożyciu nabiału, pojawiające się po zdarzeniu uszkadzającym śluzówkę jelita.

• Kod E73.1 używany jest, gdy objawy mają charakter nabyty i sugeruje się odwracalność po leczeniu pierwotnej przyczyny.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Preparaty enzymatyczne z laktazą – doustne preparaty uzupełniające brakujący enzym, podawane przed spożyciem produktów zawierających laktozę.

• Leczenie przyczyny pierwotnej (antybiotyki, leki przeciwwirusowe – w przypadku infekcji, glikokortykosteroidy, immunosupresja – w chorobach zapalnych jelit).

• Leki probiotyczne – wspomagające regenerację nabłonka jelitowego.

• Postępowanie dietetyczne: dieta eliminująca laktozę do czasu ustąpienia objawów i wyleczenia pierwotnej choroby.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Używanie kodu E73.1 umożliwia precyzyjne zidentyfikowanie wtórnego niedoboru laktazy, rozróżnienie od innych typów nietolerancji laktozy oraz skupienie się na leczeniu przyczyny podstawowej i wspomaganiu procesów naprawczych błony śluzowej jelita cienkiego. Prawidłowe rozpoznanie pozwala uniknąć niepotrzebnej długotrwałej eliminacji laktozy, a zarazem umożliwia optymalizację leczenia dietetycznego i farmakologicznego, poprawiając komfort życia pacjenta.