Kod ICD-10: A18.2

Kod A18.2 to Gruźlicza limfadenopatia obwodowa

Kod ICD-10 A18.2 obejmuje jednostkę chorobową określaną jako gruźlicza limfadenopatia obwodowa. Dotyczy ona zmian prątkowych w węzłach chłonnych, które znajdują się poza obrębem klatki piersiowej, najczęściej w regionie szyjnym, ale także pachowym lub pachwinowym. Jest to pozapłucna postać gruźlicy, w której dominującym objawem jest powiększenie węzłów chłonnych, często z towarzyszącym przetokami lub ropnieniem.

Wskazania do stosowania kodu

• Kod A18.2 stosuje się u pacjentów, u których rozpoznano prątkową etiologię powiększenia węzłów chłonnych, potwierdzoną np. badaniem histopatologicznym, mikrobiologicznym lub molekularnym.

• Rozpoznanie dotyczy głównie osób prezentujących izolowane powiększenie węzłów chłonnych, bez jednoznacznych zmian gruźliczych w płucach.

• Wskazaniem są także przypadki, w których podejrzewa się gruźlicze zajęcie węzłów chłonnych na podstawie objawów klinicznych i badań pomocniczych, szczególnie w populacjach wysokiego ryzyka (osoby z immunosupresją, dzieci, osoby z kontaktu z gruźlicą).

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leczenie gruźlicy limfadenopatycznej obejmuje standardową kilkuskładnikową chemioterapię przeciwgruźliczą.

• Stosuje się najczęściej połączenie:

  • Izoniazyd (INH)
  • Rifampicyna (RMP)
  • Pyrazynamid (PZA)
  • Etambutol (EMB)

• Faza intensywna trwa zwykle dwa miesiące (HRZE), a następnie faza kontynuacyjna przez kolejne cztery miesiące (HR).

• W przypadku podejrzenia lekooporności lub nietolerancji leków standardowych dobór chemioterapii wymaga konsultacji z lekarzem doświadczonym w leczeniu gruźlicy.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod A18.2 umożliwia prawidłową klasyfikację pacjentów z pozapłucną postacią gruźlicy, co jest istotne zarówno z punktu widzenia diagnostyki, jak i raportowania chorób zakaźnych oraz rozliczeń z płatnikiem. Pozwala również na podjęcie celowanego leczenia przeciwprątkowego i monitorowanie przebiegu terapii oraz powikłań. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniej terapii według rekomendacji WHO oraz krajowych wytycznych ma kluczowe znaczenie dla skuteczności leczenia i ograniczenia transmisji choroby.