Kod ICD-10: F17.5.0.0

Kod F17.5.0.0 to psychoza BNO

Kod ICD-10 F17.5.0.0 oznacza psychozę nieokreśloną (BNO – bez nadanego określenia), związaną z biernym lub czynnym używaniem tytoniu i innych wyrobów zawierających nikotynę. Należy on do kategorii zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania spowodowanych używaniem tytoniu (F17). Kod stosuje się, gdy występują objawy psychotyczne u osoby uzależnionej od nikotyny, a obraz kliniczny nie spełnia kryteriów dokładniej określonych typów psychoz.

Wskazania do stosowania kodu

• Zgłoszenie przez pacjenta lub obserwacja objawów psychotycznych (omamy, urojenia, dezorganizacja myślenia) o etiologii powiązanej z używaniem lub odstawieniem nikotyny.

• Niespełnienie kryteriów dotyczących konkretnych rozpoznań psychoz: schizofrenii, zaburzeń schizoafektywnych i innych ściśle zdefiniowanych jednostek chorobowych.

• Niezależność objawów od innych, znanych przyczyn somatycznych lub neurologicznych (np. guzy mózgu, urazy, ciężkie infekcje).

• W praktyce kod używany jest pomocniczo, gdy obraz psychotyczny nie daje się jednoznacznie sklasyfikować w bardziej precyzyjnych jednostkach ICD-10.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyki) – zarówno konwencjonalne, jak i atypowe (np. olanzapina, risperidon, aripiprazol) w zależności od nasilenia objawów i profilu działań niepożądanych.

• Leki wspomagające leczenie uzależnienia od nikotyny, jak:

  • Bupropion
  • Wareniklina
  • Systemy nikotynozastępcze (plaster, guma, tabletki do ssania)

• Przy współwystępującym pobudzeniu lub silnym niepokoju – krótkotrwale benzodiazepiny (np. lorazepam), z zachowaniem ostrożności ze względu na ryzyko uzależnienia.

• Postępowanie terapeutyczne powinno obejmować również psychoedukację, wsparcie psychologiczne i interwencje behawioralne.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F17.5.0.0 umożliwia dokładne zaklasyfikowanie zespołów psychotycznych o niejasnym obrazie klinicznym związanych z używaniem nikotyny, szczególnie w sytuacjach, gdy nie można rozpoznać specyficzniejszych jednostek (np. schizofrenii). Pozwala on na odpowiednie dokumentowanie i kwalifikowanie pacjentów do leczenia, ułatwia monitorowanie działań terapeutycznych oraz wspomaga proces sprawozdawczy. Dzięki stosowaniu tego kodu, lekarz ma możliwość wdrożenia farmakoterapii z wyboru dla psychoz, równocześnie skupiając się na leczeniu uzależnienia nikotynowego i prewencji nawrotów.