Kod ICD-10: M65.4.0

Kod M65.4.0 to zapalenie pochewki ścięgna mięśniowego palca ręki (pochewka ścięgna zginacza kciuka / palców, tzn. tzw. „stawy pomiędzy tymi kośćmi”)

Kod ICD-10 M65.4.0 dotyczy zapalenia pochewki ścięgna mięśniowego w obrębie ręki, zwłaszcza ścięgien zginaczy palców, w tym ścięgna kciuka. Kod stosowany jest w odniesieniu do stanów zapalnych, które dotyczą właśnie pochewek ścięgnistych obejmujących stawy pomiędzy kośćmi śródręcza i paliczkami, co w praktyce może być określane jako „stawy pomiędzy tymi kośćmi”.

Wskazania do stosowania kodu

• Ostry lub przewlekły ból w obrębie palców lub ręki, szczególnie wzdłuż przebiegu ścięgna i jego pochewki.

• Obrzęk, sztywność czy ograniczenie ruchomości palca, a także tkliwość przy palpacji.

• Obraz kliniczny pasujący do zapalenia pochewki ścięgna (np. palec trzaskający, choroba de Quervaina).

• Wykluczenie innych przyczyn objawów: dna moczanowa, uraz bezpośredni, infekcja.

• Wspomagająco jako kod pomocniczy w opisie rehabilitacji i korelacji radiologicznej, np. przy ocenie USG ręki.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – podawane miejscowo w żelach lub ogólnie (np. ibuprofen, diklofenak, naproksen).

• Leki przeciwbólowe – paracetamol, metamizol, przy dużych dolegliwościach bólowych.

• Glikokortykosteroidy – iniekcje dostawowe lub okołostawowe, rzadziej ogólne, zawsze po wykluczeniu infekcji!

• Leki wspomagające funkcję ścięgna i regenerację – witaminy, preparaty kolagenowe (znaczenie pomocnicze, nie udokumentowano klinicznej skuteczności jako podstawowej terapii).

• W przypadku infekcji wtórnej – antybiotykoterapia zgodna z posiewem bakteriologicznym, najczęściej cefalosporyny lub penicyliny (opcjonalnie zgodnie z antybiogramem).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod M65.4.0 jest niezwykle przydatny w codziennej pracy lekarza, szczególnie ortopedy, reumatologa, lekarza POZ czy fizjoterapeuty, ponieważ precyzyjnie określa grupę stanów zapalnych dotyczących pochewek ścięgnistych w obrębie ręki i palców. Pozwala również na właściwe kwalifikowanie pacjenta do terapii celowanej (NLPZ, sterydy) oraz umożliwia właściwe zakodowanie rozpoznania do celów dokumentacji medycznej i rozliczeń z NFZ. Ułatwia komunikację między lekarzami i innymi specjalistami medycznymi oraz przy planowaniu dalszej terapii, np. rehabilitacji czy ewentualnego leczenia chirurgicznego.