Kod ICD-10: C94.0

Kod C94.0 to Ostra czerwienica i erytroleukemia

Kod C94.0 w klasyfikacji ICD-10 odnosi się do ostrej czerwienicy (inaczej erytrocytozy) i erytroleukemii. Są to rzadkie i agresywne nowotwory mieloproliferacyjne, należące do ostrych białaczek, w których dochodzi do niekontrolowanego rozrostu zarówno linii erytroblastycznej (prekursorów erytrocytów), jak i mieloblastycznej, prowadząc do przewagi erytroblastów i blastów w szpiku oraz krwi obwodowej.

Wskazania do stosowania kodu

Kod C94.0 stosuje się w sytuacji rozpoznania ostrej erytroleukemii (AML M6) lub ostrej czerwienicy przebiegającej ze znacznym wzrostem liczby erytroblastów i mieloblastów w rozmazie szpiku oraz/lub krwi obwodowej. Rozpoznanie zgodne jest z kryteriami WHO i zawsze potwierdzane badaniem cytologicznym i immunofenotypowym szpiku. Kod ten należy stosować w dokumentacji medycznej zarówno do celów rozliczeniowych, jak i w procesie diagnostycznym oraz prowadzeniu pacjenta.

• Podejrzenie lub potwierdzenie ostrej erytroleukemii (AML M6a/M6b)
• Obecność wielu erytroblastów i blastów w szpiku (≥50% erytroblastów lub ≥20% blastów w szpiku)
• Różnicowanie z innymi postaciami ostrych białaczek szpikowych lub wtórnych zmian nowotworowych

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie ostrej czerwienicy i erytroleukemii jest zbliżone do terapii innych postaci ostrych białaczek szpikowych (AML). Schemat leczenia obejmuje:

• Chemoterapia indukcyjna (najczęściej cytarabina + antracykliny – idarubicyna, daunorubicyna)
• W niektórych przypadkach azacytydyna lub decytabina (szczególnie u chorych starszych lub z przeciwwskazaniami do konwencjonalnej chemii)
• Leczenie wspomagające: płytki, przetoczenia krwi, leczenie infekcji
• U wybranych pacjentów allogeniczne przeszczepienie komórek krwiotwórczych (HSCT)
• Doraźne: hydroksykarbamid – w celu szybkiego obniżenia liczby blastów

Wybór leków zależy od wieku pacjenta, występowania dodatkowych chorób oraz ryzyka cytogenetycznego.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod C94.0 jest kluczowy dla prawidłowej klasyfikacji i rozliczania świadczeń medycznych związanych z leczeniem ostrej erytroleukemii. Umożliwia szybkie i jednoznaczne rozpoznanie rzadkiej, ale bardzo poważnej jednostki chorobowej, sprzyja właściwemu dobraniu procedur terapeutycznych i zapewnienia zgodności z obowiązującymi protokołami. Jest również istotny w nadzorze epidemiologicznym i rejestracji chorób nowotworowych oraz w kwalifikacji do terapii zaawansowanych, w tym przeszczepień.