Kod ICD-10: N77.0*0.0

Kod N77.0 to Gruźlicze zapalenie szyjki macicy (A18.1†)

Kod ICD-10: N77.0 oznacza zmiany zapalne szyjki macicy spowodowane gruźlicą narządów rodnych (współistniejący kod etiologiczny A18.1†). Jest to kod wtórny – należy go stosować w połączeniu z kodem pierwotnym dotyczącym gruźlicy (A18.1†).

Wskazania do stosowania kodu

Kod N77.0 używany jest, gdy występuje potwierdzone zapalenie szyjki macicy będące powikłaniem lub manifestacją gruźlicy narządów płciowych. Rozpoznanie opiera się na stwierdzeniu typowych zmian podczas badania ginekologicznego, potwierdzeniu obecności prątków gruźlicy w bioptacie lub wydzielinie oraz wynikach badań mikrobiologicznych lub histopatologicznych.

• Zmiany zapalne szyjki macicy u kobiet z wywiadem gruźlicy narządów rodnych
• Nietypowe i przewlekłe zapalenia szyjki macicy oporne na standardowe leczenie
• Towarzyszące objawy ogólne gruźlicy (np. stany podgorączkowe, wychudzenie, nocne poty)

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie gruźliczego zapalenia szyjki macicy nie różni się od leczenia gruźlicy narządowej. Stosuje się standardową farmakoterapię przeciwprątkową pod kontrolą lekarską, zgodnie z krajowymi i międzynarodowymi wytycznymi:

• Izoniazyd (INH)
• Rifampicyna (RMP)
• Etambutol (EMB)
• Pyrazynamid (PZA)
• W uzasadnionych przypadkach Streptomycyna lub leki drugiego rzutu

Leczenie trwa zwykle 6–9 miesięcy w zależności od stanu klinicznego oraz ewentualnej lekooporności prątków. Wskazane jest ścisłe monitorowanie działań niepożądanych i kontrola efektu terapeutycznego.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod N77.0 jest istotnym elementem w klasyfikacji powikłań gruźlicy w ginekologii. Umożliwia precyzyjne zgłaszanie i dokumentowanie gruźliczych zmian zapalnych szyjki macicy. W praktyce ułatwia właściwy dobór postępowania terapeutycznego, a także jest pomocny w prowadzeniu dokumentacji medycznej i raportowaniu do rejestrów epidemiologicznych.

Użycie tego kodu sygnalizuje konieczność wdrożenia specyficznego leczenia przeciwprątkowego oraz prowadzenia dalszej diagnostyki w kierunku innych lokalizacji gruźlicy. Pozwala również ocenić istotność problemu gruźlicy narządu rodnego w populacji oraz monitorować efektywność leczenia.