Kod ICD-10: L75.1

Kod L75.1 to Poty barwne

Kod L75.1 według klasyfikacji ICD-10 oznacza poty barwne (Chromhidrosis). Jest to rzadka dolegliwość dermatologiczna, polegająca na wydzielaniu potu o nietypowym, widocznym zabarwieniu. Najczęściej spotykane kolory to żółty, niebieski, zielony lub czarny, co jest wynikiem obecności pigmentów produkowanych głównie przez gruczoły apokrynowe.

Wskazania do stosowania kodu

Kod L75.1 stosuje się w sytuacjach, gdy u pacjenta obserwuje się nienaturalne, barwne wydzielanie potu, potwierdzone w badaniu przedmiotowym i ewentualnie badaniach diagnostycznych (np. mikroskopia, barwniki w potwierdzeniu laboratoryjnym). Zwykle decyzję o użyciu kodu podejmuje się po wykluczeniu barwnych przebarwień skóry wynikających z innych przyczyn (np. aplikacji kosmetyków, farb, czy chorób metabolicznych).

• Pacjenci z widocznym zabarwionym potem (najczęściej okolice pach, twarzy, piersi)
• Różnicowanie z ekryną chromohidrozę/ pseudochromohidrozę
• Potwierdzona obecność barwników (np. lipofuscyna) w wydzielinie

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie potów barwnych bywa trudne, a dostępne opcje są ograniczone:

• Miejscowe retinoidy (np. tretinoina) – w celu zmniejszenia aktywności gruczołów apokrynowych
• Antycholinergiczne środki miejscowe lub doustne (np. glikopirolan)
• Antyperspiranty zawierające sole glinu
• W ciężkich przypadkach: botulina typu A (toksyna botulinowa) – leczenie miejscowe dla zahamowania funkcji gruczołów
• Sporadycznie – laseroterapia lub zabiegowe usunięcie gruczołów

Leczenie farmakologiczne dobiera się indywidualnie, zależnie od nasilenia schorzenia i lokalizacji.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Poti barwne to rzadkie schorzenie, niemniej rozpoznanie ma istotne znaczenie dla właściwej diagnostyki różnicowej oraz wyboru odpowiedniego leczenia. Użycie kodu L75.1 pozwala na prawidłową dokumentację przypadku oraz uzasadnienie decyzji terapeutycznych, a także może być pomocne w komunikacji interdyscyplinarnej (m.in. z dermatologiem czy endokrynologiem). Rozpoznanie bywa podstawą do rozważenia terapii farmakologicznej lub zabiegowej, a także wskazaniem do pogłębionej diagnostyki w kierunku zaburzeń metabolicznych czy neurologicznych.