Kod ICD-10: E24.2.0

Kod E24.2.0 to Zespół Cushinga wywołany przez lek – steroidowy

Kod E24.2.0 w klasyfikacji ICD-10 odnosi się do zespołu Cushinga wywołanego przez steroidy (glikokortykosteroidy). Jest to wtórna postać zespołu Cushinga, będąca konsekwencją stosowania zewnętrznych (egzogennych) preparatów zawierających steroidy, które wywołują przewlekłą hiperkortyzolemię.

Wskazania do stosowania kodu

Kod ten należy stosować, gdy u pacjenta pojawiają się objawy zespołu Cushinga (takie jak otyłość centralna, rozstępy skórne, osłabienie mięśni, nadciśnienie, cukrzyca), a przyczyną jest farmakoterapią glikokortykosteroidami. W dokumentacji medycznej istotne jest wskazanie, że zespół ma charakter jatrogenny. Dla pełnej charakterystyki przyczyny należy zastosować dodatkowy kod przyczyny zewnętrznej (z rozdziału XX), określający konkretny lek.

• Przewlekła terapia glikokortykosteroidami (np. prednizolon, deksametazon, metyloprednizolon)
• Leczenie schorzeń autoimmunologicznych, przewlekłych zapaleń, chorób reumatologicznych i alergicznych
• Monitorowanie powikłań leczenia u pacjentów z typowymi objawami zespołu Cushinga

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie polega przede wszystkim na redukcji dawki lub odstawieniu steroidów, jeśli tylko jest to możliwe z uwzględnieniem wskazań terapeutycznych. W wybranych przypadkach zastosowanie mogą mieć leki zmniejszające produkcję kortyzolu.

• Stopniowa redukcja i odstawianie glikokortykosteroidów (jeżeli stan kliniczny na to pozwala)
• W leczeniu objawowym zastosowanie mogą mieć: ketokonazol, metyrapon, mitotan (leki hamujące syntezę kortyzolu); stosowane w przypadkach ciężkich lub nierozwiązanych po odstawieniu leku przyczynowego
• Leczenie powikłań: leki na nadciśnienie, hiperglikemię, osteoporozę

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod E24.2.0 jest szczególnie istotny w praktyce klinicznej, gdyż umożliwia dokładną identyfikację zespołu Cushinga wywołanego przez leczenie steroidami. Właściwe zakodowanie schorzenia pozwala na ocenę ryzyka powikłań jatrogennych oraz planowanie działań profilaktycznych i terapeutycznych. Odnotowanie konieczności zastosowania dodatkowego kodu przyczyny zewnętrznej jest ważne dla pełnej dokumentacji historii farmakoterapii pacjenta oraz monitorowania bezpieczeństwa leków steroidowych.