Kod ICD-10: M35.7.0

Kod M35.7.0 to Rodzinna wiotkość więzadeł

Kod M35.7.0 według klasyfikacji ICD-10 oznacza rodzinną wiotkość więzadeł (ang. familial ligamentous laxity). To zaburzenie tkanki łącznej, charakteryzujące się nadmierną ruchomością stawów wynikającą ze zmniejszonej odporności aparatu więzadłowego i torebkowego. Wiotkość ta jest często uwarunkowana genetycznie i może prowadzić do nawykowych zwichnięć, zwiększonego ryzyka urazów stawowych oraz przewlekłych dolegliwości bólowych.

Wskazania do stosowania kodu

Kod M35.7.0 stosuje się przede wszystkim w sytuacjach, gdy u pacjenta stwierdzono nawracające urazy stawów, nadmierną ruchomość stawów o charakterze wielostawowym, potwierdzoną obecnością wiotkości więzadeł u członków rodziny. Kod ten wykorzystywany jest także jako rozpoznanie pomocnicze w kontekście diagnostyki różnicowej zespołów tkanki łącznej oraz innych chorób reumatologicznych, takich jak np. zespół Ehlersa-Danlosa czy zespół Marfana, gdzie wiotkość więzadeł bywa jednym z objawów.

  • Podejrzenie lub potwierdzenie wrodzonej/genetycznej wiotkości stawowej
  • Obecność objawu kciuka czy palca dłoniowego (objaw przegięcia czynnego)
  • Wywiad rodzinny w kierunku podobnych zaburzeń tkanki łącznej
  • Diagnostyka różnicowa nadmiernej mobilności stawów

Typowe leki stosowane w leczeniu

Rodzinna wiotkość więzadeł jako zaburzenie struktury tkanki łącznej nie posiada leczenia przyczynowego farmakologicznego. Główne podejście opiera się na rehabilitacji i leczeniu objawowym. Typowe leki i terapie to:

  • Leki przeciwbólowe: paracetamol, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) w przypadku bólu lub stanów zapalnych stawów
  • Suplementy diety: kolagen, witamina C oraz inne składniki wspierające funkcjonowanie tkanki łącznej
  • Leki zwiotczające mięśnie: rzadko stosowane; w niektórych przypadkach mogą być użyteczne przy bolesnych skurczach
  • Terapia niefarmakologiczna: indywidualnie dobrana rehabilitacja, ćwiczenia wzmacniające mięśnie stabilizujące stawy, unikanie przeciążeń i urazów
  • Ortezy i stabilizatory: podtrzymujące stawy podczas aktywności fizycznej

Leczenie operacyjne jest rozważane w wyjątkowych przypadkach przewlekłych zwichnięć lub ciężkiej niestabilności stawów.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod M35.7.0 jest pomocny w codziennej praktyce lekarskiej w zakresie diagnostyki i dokumentacji genetycznie uwarunkowanej wiotkości więzadeł. Pozwala na właściwe rozpoznanie i ewidencjonowanie schorzenia, które może stanowić istotny czynnik ryzyka przewlekłych urazów oraz dolegliwości bólowych u dzieci i dorosłych. Użycie kodu ułatwia także kwalifikację pacjentów do rehabilitacji, prowadzenie profilaktyki urazowej oraz świadczenie opieki wielospecjalistycznej (neurolog, reumatolog, ortopeda, fizjoterapeuta). Odpowiednia identyfikacja tego rozpoznania jest istotna również podczas prowadzenia badań rodzinnych oraz poradnictwa genetycznego.

Wyszukiwarka ICD-10

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl