Kod ICD-10: M46.0

Kod M46.0 to Entezopatia kręgosłupa

Kod M46.0 według klasyfikacji ICD-10 oznacza entezopatię kręgosłupa. Jest to schorzenie obejmujące stan zapalny lub zwyrodnieniowy w miejscach przyczepu ścięgien, więzadeł lub torebek stawowych do kręgosłupa. Entezopatie są częste w chorobach reumatycznych, szczególnie w spondyloartropatiach seronegatywnych, takich jak zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK).

Wskazania do stosowania kodu

• Bóle pleców zlokalizowane w miejscach przyczepów ścięgien i więzadeł do kręgosłupa
• Zaburzenia funkcji ruchowych wynikające z przewlekłego zapalenia przyczepów
• Obecność entezopatii potwierdzona badaniami obrazowymi, np. rezonansem magnetycznym lub USG
• Współistnienie objawów chorób reumatycznych, zwłaszcza spondyloartropatii
• Przypadki nie podlegające innym, bardziej szczegółowym jednostkom ICD-10 w obrębie zmian zapalnych lub zwyrodnieniowych kręgosłupa

Kod ten stosuje się do precyzyjnej klasyfikacji entezopatii kręgosłupa i ułatwia różnicowanie tej jednostki w kontekście szerszych zaburzeń reumatologicznych lub ortopedycznych.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – pierwsza linia leczenia do redukcji bólu i stanu zapalnego
• Leki przeciwbólowe – paracetamol, tramadol (w przypadku silniejszego bólu)
• Leki modyfikujące przebieg choroby (LMPCh) – sulfasalazyna, metotreksat (jeśli entezopatia występuje w przebiegu chorób autoimmunologicznych)
• Glikokortykosteroidy – w wybranych przypadkach, miejscowe iniekcje w przyczepy, rzadziej ogólnoustrojowo
• Leki biologiczne (np. inhibitory TNF-α) – stosowane przy braku odpowiedzi na leczenie klasyczne, szczególnie w spondyloartropatiach
• Leczenie uzupełniające – fizjoterapia, ćwiczenia wzmacniające mięśnie przykręgosłupowe, zabiegi fizykalne

Wybór farmakoterapii zależy od stopnia zaawansowania choroby oraz obecności innych schorzeń współistniejących.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod M46.0 umożliwia precyzyjne udokumentowanie entezopatii kręgosłupa w dokumentacji medycznej. Pomaga w różnicowaniu przyczyn bólu kręgosłupa, prowadzeniu odpowiedniej diagnostyki i planowaniu leczenia. Jest szczególnie przydatny w praktyce reumatologicznej i ortopedycznej, a także w leczeniu stanów przewlekłych, w których entezopatia towarzyszy chorobom autoimmunologicznym. Usprawnia komunikację między specjalistami i ułatwia rozliczenia świadczeń medycznych.