Kod ICD-10: F65.2

Kod F65.2 to Ekshibicjonizm

Kod ICD-10 F65.2 obejmuje rozpoznanie ekshibicjonizmu, który definiowany jest jako powtarzająca się oraz silna potrzeba uzyskania satysfakcji seksualnej poprzez odsłanianie własnych narządów płciowych wobec obcych osób, zwykle osób nieoczekujących takiego zachowania. To zaburzenie należy do grupy zaburzeń preferencji seksualnych (parafilie) i jest zaliczane w klasyfikacji F65, obejmującej tego typu jednostki chorobowe.

Wskazania do stosowania kodu

Kod F65.2 stosuje się wtedy, gdy pacjent prezentuje utrwalone i powtarzające się zachowania lub fantazje związane z ekshibicjonizmem przez okres co najmniej 6 miesięcy, powodując wyraźny dyskomfort, zaburzenia funkcjonowania społecznego lub trudności w relacjach interpersonalnych. Diagnozę stawia się po wykluczeniu innych przyczyn zachowań (np. psychozy, zaburzeń organicznych mózgu, zaburzeń rozwojowych). Kod należy stosować przede wszystkim w gabinetach psychiatrycznych, seksuologicznych, psychologicznych podczas pracy z pacjentami z parafiliami.

• Stałe, powtarzające się impulsy lub zachowania ekshibicjonistyczne
• Ekspozycja narządów płciowych wobec osób postronnych
• Znaczny dyskomfort psychiczny wynikający z zachowań/parafilii
• Zaburzenia w funkcjonowaniu społecznym lub zawodowym

Typowe leki stosowane w leczeniu

Podstawą leczenia ekshibicjonizmu są interwencje psychoterapeutyczne, jednak w niektórych przypadkach wskazane jest stosowanie farmakoterapii. Dobór leczenia zależy od nasilenia objawów, współistnienia innych zaburzeń i zgody pacjenta. Najczęściej stosowane leki to:

• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) — np. fluoksetyna, paroksetyna, sertralina; mogą ograniczać impulsy seksualne i poprawiać kontrolę zachowań.
• Leki antyandrogenne — m.in. cyproteron, medroksyprogesteron (pod ścisłym nadzorem specjalisty), zmniejszają poziom testosteronu i popęd seksualny.
• Stosowane dodatkowo: neuroleptyki (zwłaszcza, jeśli występują objawy psychotyczne), leki przeciwdepresyjne przy współistnieniu depresji lub lęku.

Wskazane jest prowadzenie terapii psychologicznej: terapia poznawczo-behawioralna, terapia grupowa lub indywidualna, wsparcie psychoedukacyjne.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F65.2 jest ważnym narzędziem diagnostycznym umożliwiającym rozpoznanie i podjęcie leczenia ekshibicjonizmu. Jego stosowanie pozwala na standaryzację dokumentacji medycznej, właściwe skierowanie pacjenta na odpowiednie leczenie, a także jest ważne z punktu widzenia orzecznictwa oraz statystyki zdrowia publicznego. Prawidłowa identyfikacja tej jednostki chorobowej umożliwia wdrożenie terapii, ograniczenie ryzyka zachowań powtarzalnych i poprawę funkcjonowania społecznego pacjenta.