Kod ICD-10: F65.5

Kod F65.5 to Sadomasochizm

Kod F65.5 należy do rozdziału F65 w klasyfikacji ICD-10, obejmującego zaburzenia preferencji seksualnych. Sadomasochizm charakteryzuje się powtarzającym się występowaniem silnych popędów i fantazji seksualnych związanych z zadawaniem lub przyjmowaniem bólu, upokorzenia bądź zniewolenia jako sposobu osiągania satysfakcji seksualnej. Kluczowe jest, że te zachowania powodują istotne cierpienie lub zaburzenia w funkcjonowaniu społecznym, zawodowym bądź innym.

Wskazania do stosowania kodu

Kod F65.5 stosuje się, gdy sadomasochistyczne fantazje, popędy czy zachowania są na tyle nasilone, że prowadzą do znacznego dystresu lub zaburzenia istotnych obszarów funkcjonowania pacjenta. Kod ten nie ma zastosowania w przypadkach, gdy praktyki sadomasochistyczne są konsensualne, nie powodują cierpienia ani nie wpływają negatywnie na codzienne życie. Wskazaniem jest obecność zaburzenia preferencji seksualnej, a nie jednorazowa praktyka lub preferencja w warunkach zgody i bezpieczeństwa.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie farmakologiczne nie jest rutynowe dla tego zaburzenia i stosuje się je głównie w przypadkach współwystępującej depresji, zaburzeń lękowych, bądź innych zaburzeń psychiatrycznych. Potencjalnie mogą być stosowane:

• Leki przeciwdepresyjne, zwłaszcza selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stosowane w celu wyciszenia kompulsywnych zachowań seksualnych oraz objawów współistniejących zaburzeń nastroju.
• Leki normotymiczne lub stabilizatory nastroju – w obecności współwystępujących zaburzeń afektywnych.
• Antyandrogeny (np. cyproteron), stosowane bardzo rzadko i wyłącznie w uzasadnionych przypadkach oraz pod ścisłym nadzorem psychiatrycznym.

Podstawą leczenia jest psychoterapia, w tym terapia poznawczo-behawioralna oraz terapia indywidualna lub grupowa.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F65.5 pomaga lekarzom psychiatrze i innym specjalistom prawidłowo identyfikować, diagnozować i rejestrować przypadki sadomasochizmu o charakterze zaburzenia preferencji seksualnej. Umożliwia wdrożenie odpowiedniej interwencji terapeutycznej oraz precyzyjne dokumentowanie stanu zdrowia pacjenta w dokumentacji medycznej. Właściwe rozpoznanie ma kluczowe znaczenie dla zaplanowania leczenia, skierowania do specjalistycznej terapii i edukacji pacjenta oraz jego otoczenia.