Kod ICD-10: G03.2

Kod G03.2 to Łagodne nawrotowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych [Mollareta]

Kod ICD-10 G03.2 obejmuje schorzenie znane jako łagodne nawrotowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, klasycznie określane także jako zespół Mollareta. Jest to rzadkie, samoograniczające się schorzenie charakteryzujące się nawracającymi epizodami aseptycznego (niebakteryjnego) zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, w trakcie których objawy kliniczne ustępują całkowicie pomiędzy napadami.

Wskazania do stosowania kodu

Kod G03.2 należy stosować, gdy u pacjenta rozpoznaje się nawracające epizody aseptycznego (najczęściej wirusowego) zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, z następującymi typowymi cechami:

• Co najmniej dwa udokumentowane epizody o typowej symptomatologii: ból głowy, gorączka, sztywność karku, czasem objawy neurologiczne
• W badaniu płynu mózgowo-rdzeniowego: limfocytarna pleocytoza, brak obecności patogenów bakteryjnych
• Brak trwałych następstw neurologicznych po ustąpieniu objawów
• Wykluczenie innych przyczyn przewlekłego lub nawrotowego zapalenia opon

Najczęściej zespół Mollareta jest związany z infekcją wirusem Herpes simplex typu 2 (HSV-2), choć etiologia może pozostać nieznana.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Ostateczny dobór farmakoterapii zależy od etiologii danego epizodu, jednak w większości przypadków leczenie ma charakter objawowy, ponieważ choroba zwykle ma samoograniczający się przebieg. W przypadku udokumentowanej lub podejrzewanej infekcji wirusowej stosuje się:

• Acyklowir lub walacyklowir – leki przeciwwirusowe z wyboru w zakażeniach HSV
• Środki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe (np. paracetamol, NLPZ)
• W przypadku cięższego przebiegu rozważa się leczenie szpitalne oraz dożylne podanie leków przeciwwirusowych
• Leczenie wspomagające: nawadnianie, monitorowanie funkcji neurologicznych

Antybiotyki nie są stosowane, chyba że istniałaby uzasadniona klinicznie potrzeba wykluczenia infekcji bakteryjnej.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod G03.2 obejmuje specyficzną jednostkę chorobową, której rozpoznanie różnicuje się z innymi formami zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (szczególnie o etiologii bakteryjnej i grzybiczej). Kluczowe jest rozpoznanie charakterystycznych cech klinicznych oraz prawidłowa interpretacja badań laboratoryjnych. Stosowanie tego kodu pozwala na odpowiednią klasyfikację schorzenia, ułatwia monitorowanie pacjenta pod kątem nowych epizodów oraz stanowi istotną informację w przekazywaniu danych epidemiologicznych. Znajomość możliwych leków przeciwwirusowych oraz leczenia wspomagającego umożliwia optymalny dobór terapii i uniknięcie nadmiernego stosowania antybiotyków.