Kod ICD-10: H91.9.0

Kod H91.9.0 to Upośledzenie słuchu – nieokreślone

Kod H91.9.0 według klasyfikacji ICD-10 oznacza upośledzenie słuchu o nieznanej etiologii (niedosłuch niesklasyfikowany, niewyszczególniony). Jest wykorzystywany w dokumentacji medycznej w przypadkach rozpoznania niedosłuchu, gdy nie udało się ustalić dokładnej przyczyny lub postaci zaburzenia słuchu. Takie rozpoznanie stosuje się najczęściej w sytuacjach przejściowych, przed ustaleniem szczegółowej diagnozy lub gdy dostępna dokumentacja jest niepełna.

Wskazania do stosowania kodu

Kod H91.9.0 zalecany jest do stosowania, gdy u pacjenta stwierdzono upośledzenie (obniżenie) słuchu niejednoznacznie określone co do przyczyny, rodzaju (przewodzeniowy, odbiorczy, mieszany) czy stopnia zaawansowania. Wskazania do użycia kodu obejmują:

• wstępne rozpoznanie niedosłuchu przed pogłębioną diagnostyką,
• brak dostępu do wyników badań audiometrycznych oraz obrazowych,
• niedosłuch wykryty przypadkowo w badaniu przesiewowym,
• stany przejściowe, gdy pacjent zgłasza objawy ubytku słuchu, ale nie ma możliwości rozróżnienia rodzaju niedosłuchu.

Typowe leki stosowane w leczeniu

W przypadku upośledzenia słuchu o nieustalonej przyczynie (kod H91.9.0), decyzja o włączeniu leczenia farmakologicznego powinna być poprzedzona dalszą diagnostyką. Możliwe opcje terapeutyczne zależą od podejrzewanej przyczyny niedosłuchu, jednak najczęściej stosuje się:

• Glikokortykosteroidy (np. prednizon, metyloprednizolon) – głównie w ostrych przypadkach niedosłuchu o możliwym charakterze zapalnym lub autoimmunizacyjnym,
• Leki poprawiające ukrwienie ucha wewnętrznego (np. pentoksyfilina, betahistyna) – przy podejrzeniu zaburzeń mikrokrążenia,
• Leki przeciwwirusowe – w razie toczącej się infekcji wirusowej (np. przy nagłym niedosłuchu po infekcji górnych dróg oddechowych),
• Antybiotyki w przypadku wtórnych powikłań bakteryjnych,
• Preparaty witaminowe i suplementacja mikroelementów – jako wsparcie, zwłaszcza u osób starszych,
• W wybranych sytuacjach – leki otoprotekcyjne, jednak ich stosowanie jest eksperymentalne.

Nierzadko, jeśli przyczyna niedosłuchu pozostaje nieznana, a objawy utrzymują się, rozważa się skierowanie na konsultację do specjalisty otorynolaryngologa lub foniatry i zaopatrzenie w aparaty słuchowe.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod H91.9.0 zapewnia możliwość dekretowania niespecyficznego niedosłuchu w dokumentacji medycznej, gdy nie ma jeszcze ustalonej szczegółowej diagnozy. Pozwala na legalne prowadzenie procesu diagnostyczno-terapeutycznego, ułatwia formalizację skierowań do dalszych konsultacji i rozliczenia usług z payerem (NFZ, ubezpieczycielem). Ma istotne znaczenie w opiece podstawowej oraz specjalistycznej, stanowiąc punkt wyjścia do dalszych działań diagnostycznych i terapeutycznych oraz do wdrażania wczesnych, niefarmakologicznych procedur wspomagających słyszenie.