Kod ICD-10: P36.0

Kod P36.0 to Posocznica noworodka wywołana przez paciorkowce z grupy B

Kod P36.0 jest używany do klasyfikacji sepsy noworodkowej spowodowanej przez Streptococcus agalactiae, znanych również jako paciorkowce z grupy B (GBS). Jest to jedna z najważniejszych przyczyn ciężkich zakażeń bakteryjnych u noworodków.

Wskazania do stosowania kodu

Kod P36.0 stosuje się, gdy u noworodka (dziecka do 28. dnia życia) rozpoznano posocznicę (sepsę) udokumentowaną mikrobiologicznie jako wywołaną przez paciorkowce grupy B. Wskazania obejmują zarówno przypadki wczesnej sepsy (do 7. doby życia), jak i późnej sepsy (po 7. dobie życia), pod warunkiem laboratoryjnego potwierdzenia obecności GBS w posiewie krwi lub innym jałowym materiale biologicznym.

• Objawy kliniczne: gorączka lub hipotermia, letarg, złe karmienie, duszność, objawy DIC, wstrząs.
• Potwierdzenie mikrobiologiczne: izolacja Streptococcus agalactiae z krwi, płynu mózgowo-rdzeniowego lub innej jałowej próbki.
• Historia: często czynnikiem ryzyka jest dodatni status GBS u matki, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, wcześniactwo.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie Główne opiera się na antybiotykach dożylnych. Terapia empiryczna powinna być wdrożona natychmiast po pobraniu materiałów do badań mikrobiologicznych, a następnie modyfikowana na podstawie wyników posiewu i antybiogramu.

• Ampicylina – antybiotyk z wyboru, zazwyczaj w skojarzeniu z aminoglikozydem;
• Gentamycyna – często stosowana w terapii skojarzonej;
• W przypadku reakcji uczuleniowej na penicyliny, alternatywnie: wankomycyna lub klindamycyna;
• Uwaga: Leczenie trwa zwykle 10-14 dni, przy meningitis 2-3 tygodnie.

Zaleca się również leczenie wspomagające obejmujące wsparcie oddechowe, stabilizację hemodynamiczną oraz korektę zaburzeń metabolicznych.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

P36.0 to precyzyjny kod ICD-10 umożliwiający identyfikację przypadków sepsy noworodkowej o podłożu GBS. Jest kluczowy dla właściwej dokumentacji klinicznej, epidemiologii, rozliczeń z płatnikiem oraz prowadzenia statystyk zakażeń szpitalnych. Prawidłowe oznaczenie typu czynnika etiologicznego pozwala na szybką kontrolę ognisk zakażenia i wdrażanie protokołów profilaktycznych wobec ciężarnych oraz noworodków z grupy ryzyka. Kod ten pomaga także monitorować skuteczność działań profilaktycznych (np. antybiotykoprofilaktyki okołoporodowej).